Helleborus Anemone Picotee - Lenteroos met donkerroze tot bordeaux rand

De Oosterse nieskruid Picotee Anemone is een variëteit van lenteroos met anemoonbloemen die bijzonder sierlijk en verfijnd is. Haar bloemen in een bleek mauveroze tint, fijn geaderd en omrand met een dieper mauve, hebben als bijzonder kenmerk een klein kraagje van extra bloemblaadjes in het hart, in een verbleekt mauve. Deze variëteit bloeit na de winterzonnewende, waarbij ze de toename van de daglengte begeleidt tot aan het voorjaar. Gemakkelijk te kweken, zelfs in zware grond, doet ze het goed in de schaduw of in niet te felle zon. Ze kan worden geplant in borders, onder heestervakken, in gemengde borders, en ook in potten.

Oorspronkelijk afkomstig uit Griekenland, Turkije en het centrale en oostelijke deel van de Kaukasus, is Helleborus orientalis, soms ook wel lenteroos genoemd, een vaste plant uit de Ranonkelfamilie (Ranunculaceae) die zeer gemakkelijk kruist met andere soorten. Dit leidt, bij toeval van het zaaien, tot hybriden met zeer uiteenlopende kleuren en vormen, waardoor deze hybriden meestal geen variëteitsnaam meer krijgen. Ze worden onderscheiden op basis van vorm- en kleurkenmerken. Het Oosters nieskruid is een winterharde plant die temperaturen tot -15°C verdraagt. Ze groeit van nature in bossen, struikgewas en open plekken tot op 2.000 meter hoogte, meestal op bodems die rijk zijn aan kalksteen.

De variëteit 'Picotee Anemone' vormt een compacte, bladrijke pol van 40 cm in alle richtingen. Ze bestaat uit grondstandige bladeren die handvormig zijn, licht getand, en een donkergroene, glanzende kleur hebben. Het zijn bladeren van 30 tot 40 cm lang, samengesteld uit 7 tot 9 deelblaadjes. Ze blijven in de winter aan de plant, maar leven in werkelijkheid maar 8 maanden en worden regelmatig vervangen door nieuwe bladeren.

Tussen januari en april vormt zich een tros van enkele bloemen van 4 tot 5 cm diameter tussen het loof. Het zijn komvormige, knikkende bloemen met een rij fijn geaderde bloemblaadjes die zijn omrand met een diep mauveroze kleur. Het mauve kraagje dat zichtbaar is aan de basis van de bloemblaadjes, rond de meeldraden, bestaat uit nectarproducerende klieren, zogenaamde nectarklieren, die zijn omgevormd tot bloemblaadsvormige (petaloïde) structuren. Dit kenmerk wordt verkregen bij planten die afstammen van 'moederplanten' met dubbele bloemen en 'vaderplanten' met enkele bloemen. Als de bloemkronen naar beneden knikken, zodat het water eraf glijdt als bij een paraplu, is dat om het hart van de bloem te beschermen, dat anders zou kunnen gaan rotten. Nieskruid is een honkvaste plant die er niet van houdt te worden verplaatst eenmaal ze staat, omdat de jonge scheuten wat tijd nodig hebben om te gaan bloeien. In tegenstelling tot de meeste andere bloemen verwelken de bloemen van nieskruid niet, maar drogen ze in. De zaden worden verspreid door mieren.

Gebruik nieskruid zoals de elementen van een oud wandtapijt, door ze te mengen met bosplanten in fellere kleuren. Ze komen goed tot hun recht geplant nabij Pieris, bescheiden groeiende rhododendrons, onder coniferen (vooral op winderige plekken). Omring ze met sleutelbloemen, bosanemonen, helmbloemen, gebroken hartjes, pinksterbloemen, of voorjaarsbloeiende bollen en sneeuwklokjes. Je kunt ze ook combineren met varens en schaduwiris om later in het seizoen een mooi contrast te creëren. Ze kunnen ook in groepen worden geplant, als een boeket, bij de ingang van het huis op een schaduwrijke plek, om optimaal van hun vroege bloei te kunnen genieten. Ze zijn geschikt als snijbloem én voor in perken, borders of bloembakken,...

Elk nieskruid, voortgekomen uit zaad, is uniek in bloemkleur: lichte kleurvariaties tussen twee planten zijn dus normaal en onvermijdelijk. Mocht het verschil echter te groot zijn en het beoogde effect tenietdoen, dan vergoeden of vervangen wij de betreffende plant.