10 winterharde groenblijvende heesters
Onze selectie winterharde heesters!
Inhoud
Groenblijvende heesters hebben als voordeel dat ze het hele jaar door sierlijk blijven. Ze zijn perfect om een haag te vormen die ook in de winter bescherming biedt tegen nieuwsgierige blikken. Sommige onderscheiden zich door hun uitstekende winterhardheid, waardoor ze zelfs in een koel klimaat of in de bergen kunnen worden geteeld. Ze kunnen dan ook in de meeste Franse regio’s worden aangeplant. Ontdek onze selectie groenblijvende heesters die het best tegen kou bestand zijn, evenals onze tips om ze te telen!
En als je meer keuze wilt, bekijk dan gerust ons volledige assortiment winterharde groenblijvende heesters!
De dwergmispel
De Cotoneaster is een heester met kleine, leerachtige, donkergroene bladeren en zeer decoratieve, felrode bessen. Hij heeft een brede, spreidende groeiwijze en sommige soorten wortelen van nature door afleggen. Deze heester is perfect om een talud te bedekken! De Cotoneaster bloeit in het voorjaar en draagt dan talrijke witte of roze bloemen. De bloemen zijn enkelvoudig, met vijf bloembladen, en hebben als voordeel dat ze geurig en rijk aan nectar zijn, waardoor bestuivende insecten ze waarderen. De bessen verschijnen meestal in september-oktober. Ze zijn doorgaans felrood en zeer decoratief. Bij sommige variëteiten kunnen ze oranje of zwart zijn. Ze zijn niet eetbaar voor mensen, maar vogels zijn er dol op. De Cotoneaster is een weinig veeleisende en gemakkelijk te telen heester. Hij houdt van goed doorlatende grond en past zich aan verschillende standplaatsen aan: zowel zon als schaduw. Wat de winterhardheid betreft, kan hij temperaturen tot – 25 °C verdragen. We raden in het bijzonder de Cotoneaster franchetii en Cotoneaster dammerii aan, die een kruipende groeiwijze krijgen en perfect zijn voor een talud, evenals de Cotoneaster lacteus, die je beter als haag kunt telen. Er bestaan ook bladverliezende soorten.
De kleine bladeren en felrode bessen van Cotoneaster franchetii (foto A. Barra)
De vuurdoorn
De Pyracantha, ook bekend als vuurdoorn, is een heester die vaak als doornhaag wordt gebruikt, omdat zijn takken scherpe doorns dragen. Zo vormt hij een ondoordringbare barrière. Aan het einde van het voorjaar verschijnen er volop kleine witte, nectarrijke bloemen, maar hij wordt vooral gewaardeerd om zijn gekleurde bessen, die in het najaar verschijnen. Afhankelijk van de variëteit kunnen ze rood, oranje of geel zijn. Vogels zijn er dol op. De Pyracantha is een gemakkelijk te telen, zeer aanpasbare heester die snel groeit (tot 50 cm per jaar). Gewone tuingrond, zelfs arme en droge grond, is zeer geschikt. Naast zijn goede winterhardheid is hij ook bestand tegen droogte, vervuiling en wind… Wat betreft zijn winterhardheid verdraagt hij temperaturen tussen – 17 en – 20 °C.
De Pyracantha ‘Golden Charmer’ produceert in het najaar zeer sierlijke oranje bessen
De mahonia
Mahonie is een heester met mooi ingesneden, donkergroen en glanzend loof. Sommige variëteiten vallen op door de fijnheid van hun loof, zoals Mahonia ‘Soft Caress’, waarvan de smalle deelblaadjes aan de varenbladeren van varens doen denken. Mahonie is in alle gevallen een heester die wordt gewaardeerd om zijn sierlijke groeiwijze. Bovendien heeft hij een gele, zeer heldere bloei, die afhankelijk van de variëteit in het najaar, de winter of het vroege voorjaar plaatsvindt. Hij draagt dan eindstandige trossen met talrijke ronde, nectarrijke bloemen. Ook de decoratieve, donkerblauwe bessen die hij in het voorjaar vormt, worden gewaardeerd. Mahonie is een heester die het goed doet in de schaduw, in een goed doorlatend substraat. We raden aan de standplaats zorgvuldig te kiezen, want hij houdt er niet van om verplant te worden. Hij verdraagt geen overmatige vochtigheid en op zware bodems zouden zijn wortels kunnen verstikken. Hij kan daarentegen ook in arme bodem worden aangeplant en is redelijk goed bestand tegen droogte. Volwassen exemplaren verdragen temperaturen van ongeveer -20 °C. Hij komt zowel goed tot zijn recht in een border als solitair of verwerkt in een haag, maar kan ook in een grote bak worden gekweekt. Mahonie vraagt maar weinig onderhoud. Toch raden we aan hem eenmaal na de bloei te snoeien.
De gele bloemen van de hulstbladige mahonie, Mahonia aquifolium
De palmboompje, Buxus sempervirens
De buxus is een groenblijvende heester met mooie kleine, donkergroene, leerachtige, ovale en aromatische bladeren, die aan de onderkant lichter van kleur zijn. In het voorjaar, in april-mei, verschijnen er kleine crèmewitte bloemen, waar bijen graag op afkomen om nectar te verzamelen. De buxus wordt vaak gebruikt voor het maken van hagen of vormsnoei, vooral in Franse tuinen. Deze heester geeft gemakkelijk structuur aan de tuin. Je kunt hem bijvoorbeeld gebruiken om borders te creëren en vakken met vaste planten of groenten af te bakenen. Hoewel hij zeer langzaam groeit, wordt hij heel oud. De buxus staat bij voorkeur in de halfschaduw en op goed doorlatende, humusrijke, licht kalkhoudende grond, maar hij is zeer verdraagzaam en kan zich aan verschillende omstandigheden aanpassen. Staat hij op een vochtige en beschaduwde plek, dan wordt hij groter en krijgt hij donkerder blad. Op een warme en droge plek krijgt hij daarentegen een compactere groeiwijze en lichtere bladeren. Eenmaal gevestigd verdraagt hij zonder problemen warmte en droogte. Wij adviseren om hem eenmaal per jaar, in juni, te snoeien.
De kleine groene bladeren van de buxus, Buxus sempervirens
de broodboom
De Aucuba japonica is een heester met grote, bonte, dikke en glanzende bladeren. Ze zijn donkergroen en lijken bespat met talloze gele vlekken! Op volwassen leeftijd wordt hij niet hoger dan 3 meter en 2 meter breed. Het loof is bijzonder dicht en biedt veel privacy. De voorjaarsbloei is vrij onopvallend, met kleine roze bloemen met vier bloembladen, die in trossen bij elkaar staan. Bij vrouwelijke planten worden ze gevolgd door eivormige, helderrode bessen, die de hele winter blijven zitten. De Aucuba japonica groeit graag in de schaduw. Deze zeer makkelijke heester verdraagt vervuiling en droogte en is weinig gevoelig voor ziekten… Het is een probleemloze heester, ideaal voor arme grond en moeilijke plekken waar weinig planten willen groeien! Hij is ook perfect voor een stadstuin. Wat de winterhardheid betreft, verdraagt hij temperaturen tot – 15 °C. Er bestaat ook een variëteit met egaal groene, niet-bonte bladeren: de Aucuba japonica ‘Rozannie’.
De Aucuba japonica heeft zeer bijzonder, geel bont loof
De skimmia
De Skimmia japonica is een heester die van nature in de ondergroei van Japan en China groeit en een dichte bladmassa heeft, bestaande uit grote, donkergroene, dikke bladeren. Hij behoort tot dezelfde familie als citrusbomen, citroenbomen en sinaasappelbomen! In het voorjaar zorgt hij voor een mooie bloei in de vorm van eindstandige pluimen, die vrij dicht zijn en kleine witte, roze of purperen bloemen bevatten. Sommige variëteiten geuren heerlijk! Dat geldt bijvoorbeeld voor ‘Fragrant Cloud’. Skimmia is een tweehuizige heester: er bestaan mannelijke en vrouwelijke planten. Als deze laatste in de buurt van een mannelijke plant worden geplant, produceren ze rode bessen die de hele winter decoratief blijven. In ons klimaat wordt Skimmia niet hoger dan 1,50 m en groeit hij vrij langzaam. Het is daarentegen een bijna onverwoestbare heester! Hij verdraagt vervuiling, wind en voedselarme bodems… Toch geeft hij de voorkeur aan rijke, vochthoudende, eerder zure bodems. Hij is perfect voor een border met heidegrond, samen met azalea’s en camelia’s.
De paarsroze bloemknoppen van Skimmia japonica ‘Rubella’ steken mooi af tegen het donkergroene loof (foto Dominicus Johannes Bergsma)
De Japanse rotsheide
Japanse rotsheide is een zuurminnende heester die gewaardeerd wordt om zijn decoratieve loof, en vooral om zijn jonge scheuten met een prachtige felrode kleur! Bovendien draagt hij in het voorjaar, tussen maart en mei, een fraaie bloei in de vorm van pluimen met talrijke kleine witte of roze klokvormige bloemen. De bloei is vooral indrukwekkend bij de variëteit Pieris japonica ‘Debutante’, die zich in het voorjaar bedekt met een overvloed aan witte bloemen! De Pieris kan op volwassen leeftijd tot 4 meter hoog worden, maar er zijn ook compacte variëteiten die zich uitstekend lenen voor teelt in potten (‘Little Heath’ wordt bijvoorbeeld niet hoger dan 60 cm!). Het is een gemakkelijke heester om te telen, die houdt van halfschaduw en lichtzure bodems. We raden aan hem te combineren met andere zuurminnende heesters, zoals rododendrons, Skimmia, Kalmia en camelia’s.
De felrode jonge bladeren van de Pieris formosa ‘Wakehurst’
De hulst, Ilex aquifolium
De hulst is een heester met zeer mooie, donkergroene en glanzende bladeren, die langs de bladrand stekelig zijn. De bladeren blijven doorgaans drie jaar aan de heester zitten en worden geleidelijk vernieuwd. Er bestaan bontbladige variëteiten, bijvoorbeeld Ilex aquifolium ‘Silver Queen’ of ‘Argenteomarginata’… De hulst produceert in het voorjaar kleine, vrij onopvallende witte bloemen. De gewone hulst, Ilex aquifolium, is meestal tweehuizig: er bestaan mannelijke en vrouwelijke planten, dus moeten er meerdere planten worden aangeplant om vrucht te dragen (hoewel er ook zelfbestuivende variëteiten bestaan, zoals Ilex aquifolium ‘Pyramidalis’). Vervolgens zijn het de vrouwelijke planten die helderrode, bolvormige steenvruchten dragen, die de hele winter decoratief blijven. Ze worden gegeten door bepaalde vogels, zoals merels en lijsters. De hulst groeit langzaam, maar wordt zeer oud: hij kan wel meer dan 300 jaar oud worden! Hij is sterk, gedijt in de schaduw of halfschaduw en in een diepe, vochtige, humusrijke en vrij zure bodem zonder kalk. Bontbladige variëteiten kunnen echter zonder problemen in de volle zon worden geplant. Deze heester is ideaal voor onderbeplanting of als haag, zowel een vrije als een gesnoeide haag. Hij kan ook worden gesnoeid in vormsnoei. De hulst is volledig winterhard en verdraagt temperaturen tussen – 15 en – 20 °C.
De rode vruchten en stekelige bladeren van de hulst, Ilex aquifolium
de Euonymus fortunei
De kardinaalsmuts Euonymus fortunei is een mooie groenblijvende heester, die afhankelijk van de variëteit een struikachtige, kruipende of zelfs klimmende groeiwijze kan hebben. Hij heeft gaafrandige, ovale bladeren en is verkrijgbaar in talrijke bontbladige variëteiten met witte of gele schakeringen. Wij raden in het bijzonder de variëteit ‘Emerald’n Gold’ aan, die prachtig goudgeel blad heeft. De Euonymus fortunei bloeit in het voorjaar onopvallend met kleine witte bloemen met vier bloembladen. In het najaar draagt hij doosvruchten die door vogels worden gewaardeerd. De struikvormige variëteiten zijn perfect om een haag te vormen. De Euonymus fortunei verdraagt temperaturen tussen – 15 en – 20 °C.
Het bonte blad van de kardinaalsmuts Euonymus fortunei
De lepeltjesboom
De Kalmia latifolia, ook wel lepeltjesboom genoemd, is een heester uit Noord-Amerika die prachtig zachtroze bloeit. Hij bloeit in het voorjaar, in mei-juni, en nog voordat de bloemknoppen opengaan, zijn ze al zeer decoratief! De bloemen zijn talrijk en verfijnd, met de vorm van kleine, uitlopende bekertjes. De Kalmia latifolia groeit langzaam en bereikt op volwassen leeftijd een hoogte van 2 tot 3 meter. Hij is zeer winterhard en verdraagt temperaturen tot – 30 °C. Zet hem desondanks op een plek die beschut is tegen koude wind. Deze heester voor heidegrond houdt van een eerder zure, vochtige grond en halfschaduw. Je kunt hem combineren met rododendrons, hortensia’s, Pieris japonica en camelia’s.
De Kalmia latifolia ‘Peppermint’ draagt prachtige wit-roze bloemen, gevlekt met donkerrode stralen
- Abonneren
- Overzicht
Dit formulier wordt beschermd door reCAPTCHA: u kunt het privacybeleid en de gebruiksvoorwaarden raadplegen.
Opmerkingen