Dahlia décoratif Parc Floral de Paris

De Dahlia Parc Floral de Paris, een dahlia uit de decoratieve groep, valt op door zijn dubbele, vermiljoenrode bloemen, zijn vroege bloei, zijn donkere bladeren, zijn robustheid en zijn uitstekende houdbaarheid in zowel de border als in boeketten. Geselecteerd door het hortenteam van de stad Parijs in het Parc Floral, werd hij in 2024 in de openbare ruimte in het zonnetje gezet. Deze variëteit zal boeketten en borders verfraaien met een feestelijke en zeer kleurrijke toets.

Als lid van de Composietenfamilie (Asteraceae) is deze cultivar Parc Floral de Paris een creatie van de stad Parijs, geselecteerd door Christophe Kneblewski en in 2016 vernoemd ter ere van het Parc Floral waar het internationale dahlia-concours plaatsvindt. Vergeleken met vergelijkbare soorten onderscheidt hij zich door goed gevulde bloemhoofdjes in een diep vermiljoenrood, een vroege zomerbloei en stevige stengels die geschikt zijn voor zowel stadsbeplanting als snijbloemen.
De plant vormt snel een bossige, opgaande pol van 90 cm tot 1,30 m hoog en 50 tot 70 cm breed. De stengels zijn vrij dun, hol en bruin; op een winderige plek kan ondersteuning nodig zijn. Het blad bestaat uit geveerde bladeren met ovale tot lancetvormige, getande deelblaadjes van 6 tot 12 cm, in een donkergroene kleur met een bronzen tot paarse gloed afhankelijk van de hoeveelheid zon. De bloeiwijzen zijn dubbele bloemhoofdjes van 10 tot 14 cm diameter, opgebouwd uit dikke lintbloemen die in meerdere regelmatige rijen zijn gerangschikt. Hun kleur is een vermiljoenrood met oranje glans in het licht. De bloei begint half juli en gaat door tot in oktober-november. Het ondergrondse systeem is knolvormig en gevoelig voor strenge vorst; het rooien van de knollen na de eerste vorst en het droog overwinteren tussen 5 en 8 °C maakt het mogelijk de planten te behouden.

Deze dahlia werd in 2024 op grote schaal aangeplant door de stad Parijs (meerdere tienduizenden planten) in meer dan honderd groenvoorzieningen, wat zijn naam bij het grote publiek bekend maakte. Voor inspiratie in uw eigen tuin kunt u kijken naar de Parijse aanplant. In een hoge border, zoals in het Parc Monceau, plaatst u meerdere planten op 50–60 cm afstand en combineert u ze met witte Gaura's en Verbena bonariensis; voeg enkele planten Salvia uliginosa met blauwe bloemen toe om de rode bloemen te temperen. De zilverkleurige bladeren van artisjokken of van de kardoen vormen een perfect kader, net als rode snijbiet met een metaalachtig paars blad. Bij andere dahlias maken ‘Bishop of Llandaff’, ‘David Howard’ en ‘Cornel Brons’ het mogelijk te spelen met kleuren en texturen.

Onmisbaar in de tuin, werden Dahlias ooit in Mexico gekweekt als wortelgewas. Hun zeer matige smaak bracht hen al snel in de categorie sierplant. Ze zijn nog steeds nuttig in de moestuin, op perken die speciaal voor snijbloemen zijn bestemd.