Fritillaria elwesii - Kievitsbloem

De Fritillaria elwesii of Elwes' kievitsbloem is een nog weinig bekende botanische soort die uit het zuiden van Turkije komt. Het is een charmante en bescheiden bolplant met gedempte kleuren, die mooi tot haar recht komt in rotstuinen of verhoogde borders, op een zeer goed gedraineerde, droge bodem in de zomer. Haar voorjaarsbloei heeft de vorm van smalle, klokvormige, hangende bloempjes in donkere tinten, die in de zon oplichten met gouden glansen. De bollen plant je in het najaar, op een zonnige plek in het noorden, liever in lichte schaduw in het zuiden. Deze wilde kievitsbloem zal verzamelaars van zeldzame planten blij maken!

De Fritillaria elwesii behoort tot de leliefamilie. Ze is oorspronkelijk afkomstig uit het oostelijke Middellandse Zeegebied; haar natuurlijke verspreidingsgebied strekt zich uit van de oostelijke Egeïsche eilanden tot het zuidwesten van Turkije, via Libanon en Syrië. In het wild vind je haar in dennenbossen en struikgewas tot op 900 meter hoogte. Het is een plant waarvan de bol uit schubben bestaat. Haar loof komt boven de grond van januari tot februari, afhankelijk van het klimaat. Ze produceert dunne bloemstengels die in bloei 30 tot 40 cm hoog worden. Deze stengels dragen lange, smalle, licht opgerolde bladeren in een grijsgroene kleur, die willekeurig zijn gerangschikt. De bloei vindt plaats tussen maart en begin mei, afhankelijk van het klimaat. Aan het uiteinde van elke stengel verschijnen één tot drie bloemen die naar de grond hangen, 4 tot 5 cm lang. Elke bloemkroon is omgeven door groene kelkbladen. De kroonbladen hebben strepen in olijfgroen en paars tot aubergine. Hun omgeslagen uiteinde is geel van kleur, net als de meeldraden. De wasachtige laag die de bloemkronen bedekt, verandert hun kleur afhankelijk van of ze in de schaduw of in het licht staan. De plant gaat in rust in de zomer in een droge bodem.

Deze zuidelijke kievitsbloem van Elwes is bijzonder geschikt voor warme, droge klimaten. Ze zal zich thuis voelen in een mediterrane tuin. In het wild profiteert ze van vocht in het voorjaar, terwijl ze droge, warme zomers doorstaat. In de winter zijn er in haar land van herkomst weinig regenval en milde temperaturen. Dit beschermt de bol tegen te veel vocht. Het zijn deze omstandigheden die je in de tuin of in potten moet proberen na te bootsen om haar teelt te laten slagen en haar jaar na jaar trouw te zien terugbloeien. Als begeleidende planten kun je bijvoorbeeld denken aan Griekse anemoon, evenals aan botanische tulpen en botanische narcissen.