Crocus Stellaris

De Crocus x luteus Stellaris is een variëteit van onzekere herkomst die sinds 1809 in Engelse tuinen wordt gekweekt, zelden aangeboden in de handel hoewel makkelijk te telen in goed doorlatende grond. Het gaat waarschijnlijk om een steriele hybride, een kruising tussen de van de Krim afkomstige Crocus flavus subsp. flavus en de uit Klein-Azië afkomstige C. augustifolius. De bloemen zijn zeer helder en hebben een goudgele kleur met een bruin-paars gestreepte achterkant. Plant de bollen in een borderrand, in een rotstuin, aan de voet van bladverliezende struiken of in een grindtuin waar hij verwilderend zal groeien.

De Crocus Stellaris behoort tot de irissenfamilie. In de teelt bloeit de plant tussen eind februari en begin april, afhankelijk van het klimaat. Elke bol produceert 1 tot 2 bloemen die tegelijk met het loof boven de grond komen. De bloemen, in de vorm van een langgerekte kelk, tonen eerst hun goudgele achterkant met een mooie bruin-paarse streping. Daarna openen ze zich tot een ster met 6 punten. Het hart van de bloem is gevuld met gele meeldraden die in een 'buisje' zijn gegroepeerd. De bloemen sluiten zich 's nachts en bij slecht weer, om zich wijd te openen in de zon en zelfs in halfschaduw. Het loof verdort enige tijd na de bloei; het bestaat uit fijne, lijnvormige, enkelvoudige en afwisselende bladeren van een middengroene kleur met een opvallende hoofdnerf. De 'bollen' zijn hier knollen. Een knol is, in de plantenmorfologie, een ondergronds opslagorgaan dat eruitziet als een bol, maar gevormd wordt door een verdikte stengel omgeven door schubben.

De Crocus x luteus Stellaris is, net als andere botanische soorten, onvervangbaar in rotstuinen en aan de voet van struiken, wanneer zijn stralende bloei als een mooie verrassing tevoorschijn komt bij de eerste mooie dagen. Hij voelt zich thuis in elke goed gedraineerde grond, aan een bosrand in combinatie met de Korsikaanse nieskruid, langs een pad, in grote groepen geplant aan de voet van bladverliezende bomen (sering, boerenjasmijn, magnolia, sneeuwbal) met Oosterse anemoon en Cyclamen coum. Hij combineert ook uitstekend met andere vroegbloeiende crocussen en kleine botanische tulpen.

Een handige tip voor crocussen: de wortels hebben de bijzondere eigenschap dat ze zich kunnen samentrekken als een veer, zodat de plant zich op de ideale diepte kan vestigen.