Nymphaea Pygmaea Helvola - Waterlelie
Nymphaea Pygmaea Helvola - Waterlelie
Nymphaea Pygmea Helvola
Waterlelie , Plaslelie
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Nymphaea 'Pygmaea Helvola' (synoniem 'Helvola') is een dwergwaterlelie die onze winters overleeft. Zijn heel kleine bloemen in een helder, stralend geel met goudgele meeldraden komen in groepjes open en steken mooi af tegen de kleine, olijfgroene bladeren met purperen spikkels. Deze miniatuurvariëteit is ideaal voor de versiering van kleine vijvers, schalen, tonnen en kuipen, bijvoorbeeld op een terras of balkon. Zijn wortelstok plant je ondiep, tussen 15 en 30 cm onder het wateroppervlak.
De Waterlelie 'Pygmaea Helvola' is een oude cultivar van Latour-Marliac uit 1892, nog altijd ongeëvenaard in de categorie miniatuurwaterlelies. Hij wordt soms verkocht onder de namen 'Pygmy Yellow', 'Pygmea Helvola', 'Pygmy Yellow', 'Yellow Pygmy', pygmaea subsp. helvola, tetragona subsp. helvola, × helvola. Het is een winterharde waterplant met een rhizomateuze groeiwijze en bladverliezend loof, die behoort tot de familie Nymphaeaceae. Deze plant ontwikkelt vanaf het voorjaar talrijke drijvende bladeren met een diameter van 7 tot 8 cm bij een volwassen exemplaar. De bladeren zijn rond en hun insnijding is voor twee derde open. Als ze jong zijn, zijn ze sterk gespikkeld met bruinpurper, later verkleuren ze geleidelijk naar olijfgroen met vervagende vlekken, terwijl de onderkant bruinpurper van kleur blijft. De plant, die zeer klein blijft, bereikt 8-10 cm hoogte in bloei en breidt zich uit over ongeveer 50 cm. De bloei, die bijzonder rijk en doorbloeiend is, begint meestal in juni en herhaalt zich tot in september-oktober, afhankelijk van het klimaat. De gevulde bloemen hebben 15-18 bloembladen, meten 4 tot 5 cm in diameter en drijven op het wateroppervlak. Deze bloemen openen zich overdag en sluiten zich 's nachts. Elke bloem leeft 4 tot 5 dagen voordat hij verwelkt, zakt dan onder water en wordt vervangen door een nieuwe bloem. Na de bloei vormen zich vruchten met talrijke zaden. De vrucht rijpt onder water en laat de drijvende zaden los, die uiteindelijk zinken en in de modder ontkiemen. Waterlelies zijn winterhard, mits hun wortelstok niet bevriest in de winter. Zorg ervoor dat het water niet bevriest op de diepte waar ze zijn geplant.
Kies voor makkelijke, winterharde en rijkbloeiende waterlelies en vooral voor soorten die qua grootte in verhouding staan tot uw vijver. Met hun perfect gevormde bloemen behoren Waterlelies tot de mooiste vijverplanten. De meeste bloeien vele weken lang, tot in het vroege najaar. De waterlelie is een essentiële waterplant voor een goed evenwicht in de vijver, omdat hij bijdraagt aan de zuurstofvoorziening van het water. Zijn drijvende bladeren zorgen voor schaduw en beschutting voor uw vissen, die op hun beurt de plant beschermen tegen insecten zoals bladluis.
De naam van het geslacht komt van het Griekse nymphaia en het Latijnse nymphaea, wat 'waterlelie' betekent. Ze zijn geïnspireerd door de nimfen uit de Griekse en Latijnse mythologie. Nymphaea draagt bloemen die soms overdag, soms 's nachts open zijn en soms geuren.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Nymphaea
Pygmea Helvola
Nymphaeaceae
Waterlelie , Plaslelie
Nymphaea Pygmy Yellow, Pygmea Helvola, Pygmy Yellow, Yellow Pygmy, Helvola, pygmaea subsp. helvola, tetragona subsp. helvola, × helvola
Tuinbouw
Andere Waterplanten vaste
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Het kleine wortelstok van de waterlelie 'Helvola' moet van maart tot juni geplant worden op een diepte van 15 tot 30 cm. Dit miniatuurras kan soms wat traag op gang komen en verdient daarom wat extra aandacht. Plant de wortelstokken van winterharde waterlelies in goede tuingrond, rijk aan klei of leem, en vrij van stenen (gebruik nooit potgrond, deze is te rijk en bevordert de groei van wier). Geef ze de zonnigste plek in de vijver. Houd minimaal 1 meter afstand tussen elke wortelstok en plant ze verticaal in de grond, tot aan de wortelhals. In het geval van een natuurlijke waterpartij (poel of vijver), zorg ervoor dat het waterpeil redelijk stabiel blijft en dat het water niet te zuur of te kalkrijk is (gewenste pH tussen 6,5 en 7,5).
Je kunt de wortelstokken planten in een mand van wilgentenen of een mandje van fijn draadgaas dat je op de gewenste plek laat zinken. Voor klassieke winterharde waterlelies, voorzie een pot met een diameter van 40 cm (breder dan hoog). Als de bodem modderig is, is het voldoende om een steen aan de wortelstok te bevestigen en het geheel op de gewenste plaats te gooien. Laat de wortelstokken van Nymphaea nooit blootgesteld aan de zon of lucht om uitdroging te voorkomen; plant ze direct na ontvangst of aankoop.
Als je vissen in je vijver hebt, is het beter om een goede laag grof grind op het oppervlak van de geplante pot te strooien om te voorkomen dat ze in de grond wroeten en zo het water vervuilen. De ontwikkeling van waterlelies zal optimaal zijn als ze geplant worden in bakken die geschikt zijn voor hun groei.
Waterlelies zijn veeleisende planten: geef bij het planten en vervolgens elk jaar aan het begin van het groeiseizoen een uitgebalanceerde meststof met gecontroleerde afgifte voor de duur van de groeiperiode (bijvoorbeeld: Osmocote 10-11-18-2 met een werkingsduur van 5-6 maanden). Tijdens de zomer verwijder je de bladeren die in te groot aantal in het midden van de pol ontstaan, zodat alleen de meest krachtige overblijven. Verwijder ook de bladeren die geel of gevlekt zijn, evenals het "onkruid" dat vanuit het wateroppervlak opkomt.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).