Hydrocotyle vulgaris - Gewone waternavel
Hydrocotyle vulgaris - Gewone waternavel
Hydrocotyle vulgaris - Gewone waternavel
Hydrocotyle vulgaris
Gewone waternavel , Waternavel , Inheemse waternavel , Europese waternavel , Kleine waternavel
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
Hydrocotyle vulgaris, ook wel Gewone waternavel of Patagonisch waterkruid genoemd, is een semi-aquatische, bodembedekkende vaste plant waarvan de kleine, ronde en frisgroene blaadjes op het wateroppervlak drijven. Je kunt hem onder water in een vijver plaatsen of als hangplant in een waterval gebruiken. De zomerbloei is onopvallend en niet bijzonder. De plant is nuttig om het water te beluchten en dient als schuilplaats voor jonge visjes. Ook werkt hij als waterzuiveraar, omdat hij voedingsstoffen uit het water opneemt.
De Hydrocotyle vulgaris behoort tot de Araliaceae-familie. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Europa en Noord-Afrika, waar hij groeit in vochtige weilanden en veenmoerassen. Het is een slanke, kruipende vaste plant die een dichte pol vormt met orbiculaire, gekartelde bladeren in een helder groene, geverniste kleur. Ze hebben een diameter van 2 tot 3 cm. De bladeren zijn lang gesteeld en kaal aan de basis, terwijl het bovenste deel bedekt is met fijne haartjes. Ze hebben een lichte wortelgeur en zijn eetbaar. De witachtige, groenachtige of roze bloemetjes verschijnen onopvallend in juli-augustus. Het loof is half wintergroen, het blijft zichtbaar tot ongeveer -5°C en is dus wintergroen in een mild klimaat. De plant is winterhard.
Plaats de Gewone waternavel op een waterdiepte tussen 5 cm en 30 cm. De plant geeft de voorkeur aan water met een pH-neutrale waarde. Hij houdt van matig voedselrijke, vrij zware en venige bodems. Je kunt de plant verzwaren met een steen, hem in een vijvermand plaatsen of een gat in de vijverbodem maken. Als een voedzame plant draagt hij bij aan de waterzuivering door een deel van de overtollige voedingsstoffen op te nemen. Het is een goede zuurstofplant. In het onderwatergedeelte vinden jonge visjes en kikkervisjes een veilige schuilplaats. Om vraat door karpers of andere plantenetende vissen te voorkomen, kun je een beschermrooster van ongeveer 10 cm over de vijvermand plaatsen. De Hydrocotyle is ook zeer decoratief wanneer hij in een waterval wordt geplaatst, waar zijn stengels mooi omlaag hangen, mits ze onder water blijven.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Hydrocotyle vulgaris - Gewone waternavel in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Hydrocotyle
vulgaris
Plantaginaceae
Gewone waternavel , Waternavel , Inheemse waternavel , Europese waternavel , Kleine waternavel
Noord-Europa
Andere Hydrocotyle - Waternavel
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Plaats de Hydrocotyle tussen 5 cm en 30 cm water om te kunnen genieten van de opvallende vorm. De plant geeft de voorkeur aan pH-neutraal water. Het gebruik van een container helpt om de breedtegroei aanvankelijk te beperken, maar vaak groeit de plant er uiteindelijk toch uit. Als de plant de neiging heeft om zich sterk uit te breiden, is de oplossing om er elk jaar een deel van te verwijderen, wat niet moeilijk is. Schud hiervoor de stengels goed boven het water, zodat de insecten en andere kleine dieren die erin leven naar beneden kunnen zakken. Door elk jaar een deel van de massa te verwijderen, voorkom je eutrofiëring van de vijver (te veel nitraat, slib, enz.). Het is een manier om het evenwicht in het milieu te bewaren.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).