Typha minima - Dwerglisdodde
Typha minima - Dwerglisdodde
Typha minima - Dwerglisdodde
Petite massette - Typha minima
Typha minima - Dwerglisdodde
Typha minima
Dwerglisdodde , Dwerg lisdodde , Kleinste lisdodde , Dwerg-lisdodde , Mini-lisdodde
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Typha minima wordt in het Nederlands kleine lisdodde genoemd, vanwege de vorm van zijn vrouwelijke bloeiaren die bij rijpheid bruin kleuren. Het is een goed winterharde, semi-aquatische plant met een bescheiden formaat, die zowel decoratief als nuttig is door zijn filterende eigenschappen. Hij is perfect geschikt voor kleine vijvers in de tuin of op het terras. Hij vormt een opgaande pol, draagt zeer smalle, lijnvormige bladeren in een grijsgroene kleur, bloeit in de late lente en zijn karakteristieke 'sigaren' blijven sierlijk tot in de winter.
De Typha minima behoort tot de familie van de Typhaceae en is een naast familielid van de Typha latifolia (grote lisdodde), die veel wordt gebruikt voor helofytenfilters. De Typha minima, afkomstig uit vochtige gebieden op het Euraziatische continent, is een niet-invasieve soort die in het wild zeldzaam is geworden. Het is een vaste plant die overwintert via zijn wortelstok. Hij groeit van nature op de oevers van langzaam stromend water, aan de rand van vijvers en moerassen, meestal onder 5 tot 20 cm water. De bovengrondse vegetatie is bladverliezend en komt in het voorjaar weer boven de grond. Deze soort wordt meestal ongeveer 60 cm hoog en breed. De vegetatie bestaat uit stijve, opgaande stengels (stipes) met smalle, lijnvormige bladeren in een mooi blauwachtig groen. Elk blad is ongeveer 30 cm lang en 1 tot 3 mm breed. De kleine lisdodde bloeit in mei-juni. Elke plant draagt zowel mannelijke bloeiwijzen met gele meeldraden, als vrouwelijke bloeiwijzen met groene stampers. De decoratieve vrouwelijke bloeiwijzen zijn bruin van kleur, langwerpig ovaal van vorm en meten 2 tot 5 cm. De bestuiving gebeurt door de wind.
De kleine lisdodde wordt aangeplant aan de rand van natuurlijke of kunstmatige vijvers (met folie, bakken, tobben, halve tonnen, grote schalen...), in een mand gevuld met speciale vijvergrond. Voor een kleine poel, natuurlijke vijver of beekje is het voldoende om een gat in de modder te maken en de wortelstok op de juiste diepte te planten. Je kunt hem combineren met een Farfugium, een Houttuynia 'Chameleon' of een oeveranemoon... Deze plant draagt bij aan de helderheid en zuivering van het water en biedt tegelijkertijd een schuilplaats voor inheemse dieren. En zijn bijzondere bloemen zijn zeer gewild in droogboeketten.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Typha
minima
Typhaceae
Dwerglisdodde , Dwerg lisdodde , Kleinste lisdodde , Dwerg-lisdodde , Mini-lisdodde
West-Europa
Andere Typha - Lisdodde
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De kleine lisdodde (*Typha minima*) plant je van maart-april tot september in volle zon, eventueel in halfschaduw op de zonnigste plekken in Nederland, met de wortelstok ondergedompeld in 0 tot 20 cm water. Voor een kunstmatige vijver gebruik je een geperforeerde mand gevuld met speciale vijvergrond of zware tuingrond verrijkt met compost, eventueel afgedekt met een laag grind. Gebruik vooral geen gewone potgrond, want dit substraat is veel te licht en verspreidt zich snel in het water. In een natuurlijke vijver (zonder folie of harde wand) of een kleine poel plant je direct in de modder, onder 15-20 cm water. Reken op 3 planten per m².
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).