Eichhorna crassipes - Waterhyacint

BELANGRIJK: uit oogpunt van het behoud van onze natuurlijke ecosystemen en in overeenstemming met Europese Verordening nr. 1143/2014 betreffende de preventie en het beheer van de introductie en verspreiding van invasieve uitheemse soorten, hebben wij deze plant uit ons assortiment verwijderd. Deze is daarom niet meer te koop.

Eichhornia crassipes, ook wel waterhyacint genoemd, is een niet-winterharde waterplant met glanzend groene, ronde bladeren in rozetten. In de zomer bloeit hij met mooie lila-paarse bloemen, gemarkeerd met lichtblauw en goud, in rechtopstaande eindstandige aren. Hij groeit drijvend op het water, zonder te hoeven wortelen. Een plant uitsluitend voor gesloten vijvers (niet in verbinding met open water).

Eichhornia crassipes behoort tot de Pontederiaceae-familie. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Amerika, meer precies het Amazonebekken, en verdraagt geen vorst. De plant heeft een rozetvormige groeiwijze en bereikt in bloei een hoogte van 45 cm met een minimale spreiding van 45 cm. Een kolonie van met elkaar verbonden planten kan snel een groot wateroppervlak bedekken. De waterhyacint, die niet tot de familie van de echte hyacint behoort, is een waterplant waarvan de stengels dichte, drijvende tapijten vormen. De bloemstengels verschijnen in juli-augustus. Ze zijn rechtopstaand, ongeveer 50 centimeter lang en dragen elk 8 tot 15 opvallende bloemen in een aar. De bloemen hebben zes bloemblaadjes, van blauwpaars tot rozeachtig, waarbij het bovenste bloemblaadje een gele vlek vertoont. De vrucht vormt een capsule die tot 450 zaden kan bevatten. De bladeren zijn dik, wasachtig, rond en glanzend, en staan goed boven het wateroppervlak op stengels. Ze zijn grof ovaal tot cirkelvormig, met een diameter van 10 tot 20 centimeter, met een gegolfde rand. De bladnerven zijn dicht, talrijk, amandelvormig en longitudinaal. De waterhyacint groeit vanuit een bolvormige, sponsachtige wortelstok met een diameter tot 6 centimeter en een lengte van 30 centimeter. De wortels zijn zwartpaars en veerachtig, ze kunnen tot 300 centimeter lang worden en meer dan 50% van de biomassa van een waterhyacintenpopulatie uitmaken. De groei van deze plant is een van de - zo niet dé - snelste in het plantenrijk: waterhyacinten kunnen op sommige locaties in Zuidoost-Azië 2 tot 5 meter per dag groeien.

Plaats de waterhyacint op stilstaand water van 13-16°C. Overwinter hem vorstvrij bij minimaal 15°C, op een zeer lichte plek, in bakken gevuld met water en zand. De teelt in een vijver vereist veel licht, een voedzame, rijke omgeving, zacht en licht zuur water, met een atmosfeer verzadigd met vocht. De jaarlijkse temperaturen liggen idealiter tussen 21 en 28°C (gemiddeld 24,9°C), en de geschatte pH-tolerantie is 5,0 tot 7,5. De waterhyacint verdraagt geen watertemperaturen > 34°C. De bladeren worden gedood door vorst en zout water. In brak water vertonen de bladeren chlorose en sterven uiteindelijk af. Reserveer hem voor grote vijvers; in een siervijver met name met bodemwoelende vissen kan het wortelkluwen-netwerk aan de onderkant een decoratief effect hebben en goede schuilplaatsen vormen voor jonge vis. De net onder water hangende wortels zijn namelijk geschikt voor het afzetten van eieren en de ontwikkeling van jonge vis, evenals voor de kweek van plankton.

De soortnaam "crassipes" van de waterhyacint betekent 'met dikke voet', verwijzend naar de verdikte basis van de bladsteel. Het is een van de meest dynamisch groeiende bekende planten. De waterhyacint plant zich voornamelijk vegetatief voort via uitlopers, die uiteindelijk dochterplanten vormen. Deze vegetatieve vermeerdering is zeer actief onder gunstige omstandigheden. Elke plant kan jaarlijks duizenden zaden produceren, en deze zaden kunnen meer dan 28 jaar kiemkrachtig blijven (geregistreerd record). De gewone waterhyacint E. crassipes staat bekend als een krachtige groeier waarvan de populatie in twee weken kan verdubbelen!