Paeonia humilis - Boerenpioen

De Paeonia humilis, ook wel Paeonia officinalis subsp. microcarpa genoemd en soms simpelweg bergpioen genoemd, is een botanische vaste plant die in het zuiden van Europa in het wild voorkomt. Het is een stevige, compacte plant die de voorkeur geeft aan zeer goed doorlatende, kalkhoudende grond en goed tegen droogte kan. Ze is uitstekend aangepast aan warme, droge klimaten. In het voorjaar toont ze middelgrote, enkelvoudige bloemen in komvorm, in verschillende tinten van dieproze tot kersenrood, tot aan purperrood. Het hart van de bloem wordt geaccentueerd door een krans van gele meeldraden. Deze stralende bloei siert het mooi getextureerde blad, dat het hele seizoen een onberispelijk aanzicht behoudt.

De Paeonia humilis heeft, zoals veel botanische pioenen, verschillende namen: ze wordt soms Paeonia officinalis subsp. microcarpa genoemd, of ook wel Paeonia foeminea subsp. humilis. Ze lijkt sterk op de Paeonia officinalis subsp. humilis en verschilt alleen door de behaarde zaadknoppen. Het is een vaste, kruidachtige plant met vlezige wortelstokken, oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Europa, van Portugal tot Hongarije en Griekenland, via Frankrijk. In de natuur groeit ze in lichte struikgebieden en op rotsachtige hellingen. In Frankrijk komt deze pioen voor in de bergmassieven van het zuiden, in Provence, Languedoc, Roussillon en reikt ze tot in de Hautes-Alpes, Lozère en Aveyron. Ze behoort tot de ranonkelfamilie of pioenfamilie.

Het is een relatief winterharde plant, vooral wanneer ze beschermd wordt door een sneeuwdek. De groei is traag in de eerste jaren, maar uiteindelijk vormt de plant een bossige pol van 35-40 cm in alle richtingen. De stengels dragen samengestelde bladeren die diep zijn ingesneden in meer dan 30 langwerpige of elliptische, spitse en vaak gelobde segmenten. Het blad is vrij donkergroen van kleur, aan de bovenkant kaal en aan de onderkant lichter en behaard. De enkelvoudige, komvormige bloemen verschijnen van april tot juni, afhankelijk van het klimaat, aan het uiteinde van de stengels. Ze hebben een doorsnede van 7 tot 13 cm en openen zich bijna vlak. Ze bestaan uit glanzende bloemblaadjes, in verschillende tinten rood en dieproze, afhankelijk van de plant, en zijn gecentreerd rond een opvallende krans van gele meeldraden. Na de bloei vormen zich ronde, gladde, zwarte zaden, die na een koude periode kiemen.

Pioenen behoren tot die planten die de basis vormen van een tuin. Vroeger, nog niet zo lang geleden, pronkte elke tuin, van de bescheidenste tot de meest uitgebreide, in het voorjaar trots met pollen bedekt met geurige bloemen. Deze bloemen vonden hun weg naar binnen, waar ze in elk boeket gezelschap kregen van de lila sering en de blauwe klokjes. De bergpioen, levendig en aanpasbaar aan veel groeiomstandigheden, voelt zich thuis in een goed gedraineerde border, in een rotstuin natuurlijk, of langs een pad. Combineer haar met tijdloze vaste planten, gekozen afhankelijk van de omstandigheden: akelei, klokjesbloem, vingerhoedskruid of kerstroos voor wat frissere grond, of schildersbloem, zonneroosje, cistusroosje, gamander, lavendel of vetkruid voor drogere standplaatsen. Alleen teelt in pot wordt niet aanbevolen, omdat haar behoeften dan niet worden vervuld. In de loop der jaren wordt de pioen steeds majestueuzer, vermeerdert ze zich en bloeit ze steeds uitbundiger.