Paeonia anomala - Pioenroos

De Paeonia anomala, die tot in Siberië voorkomt, is één van de meest robuuste en makkelijkst te acclimatiseren botanische pioenen voor in de tuin. Deze wilde plant, die zeldzaam is in cultuur, trapt af vanaf april, afhankelijk van het klimaat, en is daarmee één van de eerste pioenen die in de tuin bloeit. Haar enkelvoudige, zijdeachtige bloemen hebben een krachtige en levendige roze kleur, soms met een zweem van lila, en zijn gecentreerd rond een groot hart van zachte, gele meeldraden. Een bloei die wordt versterkt door glanzend groen, diep ingesneden en mooi getextureerd blad. Deze wilde pioen gedijt goed onder dezelfde omstandigheden als onze Chinese pioenen: in goed doorlatende, normale grond en op een zonnige of halfbeschaduwde standplaats.

De Pioenroos anomala is een vaste, kruidachtige plant met dikke, vlezige wortelstokken, afkomstig uit een uitgestrekt gebied dat zich uitstrekt van Europa tot Azië. Ze komt voor van Siberië tot Centraal-Azië, Mongolië en het noorden van China. Haar natuurlijke habitat bestaat uit naaldbossen, droge graslanden en rotsachtige heuvels. In cultuur in onze tuinen gedijt ze goed onder dezelfde omstandigheden als de meeste andere pioenen: in goed gedraineerde, vruchtbare grond. Net als alle pioenen behoort ze tot de ranonkelfamilie of de pioenfamilie. Het is een zeer winterharde plant, vooral wanneer ze wordt beschermd door een sneeuwdek. De groei is traag in de eerste jaren, maar uiteindelijk vormt de plant een bossige pol van 60 tot 90 cm in alle richtingen. Haar stengels dragen ingesneden bladeren met talrijke deelblaadjes die diep zijn ingesneden in 2 of 4 smalle, puntige segmenten. Ze zijn glanzend groen aan de bovenkant en dof, meer blauwachtig aan de onderkant. De jonge voorjaarsscheuten hebben een bronzen tint. De bloemen, in de vorm van een eenvoudige kom, verschijnen van april tot juni aan het uiteinde van de stengels en in de bladoksels, in kleine trossen van 2 tot 4 grote bloemknoppen. Ze hebben een diameter van 7 tot 10 cm en bestaan uit glanzende, zijdeachtige bloemblaadjes in donkerroze met lila weerschijn, rond een groot hart van zachte, gele meeldraden. Bij volledige bloei zijn ze naar de hemel gericht en openen zich een beetje zoals die van de Meconopsis (Blauwe papaver), waarbij ze naar de grond knikken. Deze licht geurende bloei wordt gevolgd door de vorming van ronde, gladde, zwarte zaden, die na een koudeperiode ontkiemen.

Pioenen behoren tot die planten die de basis vormen van een tuin. Vroeger, nog niet zo lang geleden, pronkte elke tuin, van de bescheidenste tot de meest uitgebreide, in het voorjaar trots met pollen bedekt met geurige bloemen. Deze bloemen vonden hun weg naar binnen en hielden in elk boeket gezelschap met de lila sering en de blauwe klokjesbloemen. Charmant en wild opent de pioen anomala het pioenseizoen met elegantie en discretie. Ze komt goed tot haar recht in een goed gedraineerde border, een frisse rotstuin of langs een border, gecombineerd met tijdloze vaste planten zoals akelei, klokjesbloem, sterrenscherm, anjer of kerstroos. Alleen kweken in een pot wordt niet aanbevolen, omdat haar behoeften dan niet worden vervuld. In de loop der jaren wordt de pioen steeds majestueuzer, vermenigvuldigt ze zich en bloeit ze steeds uitbundiger.