Muehlenbeckia platyclada - Lintplant

De Muehlenbeckia platyclada, voorheen bekend als Homalocladium platycladum, wordt ook wel de lintplant genoemd vanwege zijn afgeplatte, dunne en golvende twijgen in een mooi voorjaarsgroen. We moeten toegeven dat deze merkwaardige halfheester die op een grote wier lijkt zeker karakter heeft. Het is een exotische en vorstgevoelige plant, afkomstig uit Nieuw-Guinea, de Salomonseilanden en andere eilanden in de Stille Oceaan. Hij kan in de vollegrond worden gekweekt in tuinen aan de kust waar geen vorst voorkomt, maar vormt ook een even decoratieve als originele kamer- of verandaplant. Hij kan het mooie seizoen op het terras of balkon doorbrengen. Het is perfect mogelijk om hem als eenjarige te gebruiken, omdat zijn groei krachtig en snel is.

De Muehlenbeckia platyclada wordt in het Engels ook wel Muehlenbeckie met afgeplatte takken, "Centipede plant" (duizendpootplant), "Tapeworm plant" (lintwormplant) of "Ribbonbush" (lintstruik) genoemd. Het is een plant uit de Duizendknoopfamilie (Polygonaceae), een familielid van zuring en duizendknoop. Deze botanische soort is oorspronkelijk afkomstig uit Oceanië, maar heeft zich genaturaliseerd in andere tropische regio's van de wereld, waar hij soms als invasief wordt beschouwd. Het is een vorstgevoelige plant, waarvan de wortelstok een korte vorst tot -4 °C kan overleven. In ons klimaat wordt hij meestal in pot gekweekt, zodat hij vorstvrij kan overwinteren. De ideale minimumtemperatuur in de winter ligt tussen 10 en 15 °C.

De Muehlenbeckia platyclada is een halfheester met eerst een opgaande, later bodembedekkende groeiwijze, die snel ongeveer 1 m in alle richtingen bereikt. Hij is zo krachtig dat hij in de vollegrond 2 m kan worden als hij niet wordt gesnoeid. Het is aan te raden om de lintplant regelmatig te snoeien, al vanaf jonge leeftijd, om hem een mooie vorm te geven en zijn ontwikkeling te beperken. Hij ontwikkelt afgeplatte en geleedde stengels, bestaande uit segmenten in een helder, glanzend groen. Zijn minuscule bladeren, die op de gewrichten ontstaan, zijn gereduceerd tot schubben en leven maar kort. De afgeplatte, dunne, golvende twijgen lijken op een soort linten. Op deze twijgen ontstaan valse bladeren, cladodiën genaamd, in de vorm van pijlpuntjes van 1,5 tot 6,5 cm lang. Deze vegetatie blijft in de winter aanwezig als het niet vriest en neemt de functie van chlorofylvorming over van de bladeren. De bloei vindt bij ons meestal laat in het voorjaar plaats. Deze bestaat uit kleine groenwitte, soms roze aangelopen hoofdjes die op de afgeplatte stengels bij de segmenten ontstaan. Na bestuiving ontstaan er kleine eetbare besjes die van glanzend rood naar donkerpaars verkleuren.

In de vollegrond, in gunstige klimaten, past deze lintplant zich zowel aan de volle zon als aan vrij diepe schaduw aan. Hij kan zelfs matige droogte weerstaan dankzij zijn goed ontwikkelde wortelstelsel. Hij brengt een echt exotische touch aan een bloemenborder of struikenborder, bijvoorbeeld samen met Restios en varens. In pot mag hij geen water tekortkomen. Binnen plaats je hem bij een raam waar hij enkele uren zonlicht krijgt. Hij houdt niet erg van droge lucht; zijn loof is vrij gevoelig voor meeldauw en aantasting door schildluizen (Coccoidea). De temperaturen in onze huizen zijn voor hem geschikt en hij verdraagt hittegolven. Daarentegen houdt deze Muehlenbeckia niet van temperaturen onder de 10 °C tijdens zijn groeiperiode. In de veranda combineert hij perfect met kamerpalmen en bananenplanten.