Muehlenbeckia astonii - Draadstruik

De Muehlenbeckia astonii, ook wel "shrubby tororaro" en "wiggy-wig bush" (letterlijk pruikenstruik) genoemd in zijn geboorteland Nieuw-Zeeland, is een bladverliezende struik die niet zou misstaan op een doek van de surrealistische schilder Max Ernst. Hij beeldde graag krullende, grillige plantenmassa's af tegen een desolaat landschap. Deze vreemde plant vormt een wolkachtige massa met een ondefinieerbare en veranderlijke kleur, gedragen door een dichte, zigzaggende structuur. Als hij in het najaar en de winter kaal is, geven de dunne, verschillend gekleurde stengels het geheel het aanzien van een reusachtige pruik in omgeslagen tinten. De plant bloeit in de zomer, onopvallend, in groen en wit. Op de vrouwelijke exemplaren volgen op de bloemen kleine eetbare nootjes, wat deze verrassende verschijning misschien de naam lenticulaire struik heeft opgeleverd. Extravagant, uiterst grafisch en ook een contrastrijke struik, kostbaar voor het samenstellen van verrassende hagen in droge en kusttuinen. Omdat hij zich goed leent voor vormsnoei, zal hij zich voegen naar alle grillen van de creatieve tuinier!

De Muehlenbeckia astonii is een plant uit de duizendknoopfamilie (Polygonaceae), een familielid van zuring en duizendknoop. Deze struik, die in zijn oorspronkelijke gebied met uitsterven wordt bedreigd, is endemisch in kleine gebieden aan de zuidpunt van het Noordereiland, aan de oostkust van het Zuidereiland en in het zuidoosten van het Banks-schiereiland. Hij wordt vaak aangetroffen aan de rand van bossen, vooral in rivierbeddingen, op alluviale terrassen en op de rotswanden erboven. Het is een tweehuizige struik: er zijn exemplaren met vrouwelijke bloemen en aparte exemplaren met mannelijke bloemen.

Het is een plant voor goed doorlatende tot droge grond, winterhard tot -10/-12°C en verdraagt wind en zeewind perfect. Deze struik heeft een over het algemeen ronde, dicht vertakte vorm, ondersteund door talrijke dunne, zigzaggende twijgen waarvan de tinten van roodbruin tot oranjerood en paarsachtig opvallend zijn in het najaar en de winter. De groei is vrij snel. Een volwassen exemplaar bereikt gemiddeld 1,50 m in alle richtingen, maar kan in het juiste klimaat en beschut tegen harde wind tot 2 m of zelfs meer worden. Het bladverliezende loof bestaat uit heel kleine, enkele millimeters lange, hartvormige bladeren, verzameld in trosjes van twee of drie die afwisselend langs de twijgen staan. Ze zijn middelgroen van kleur. De bloei vindt bij ons plaats in augustus-september. De bloemen zijn minuscuul en staan in trosjes van 2 tot 4 met een diameter van minder dan 1 cm. Hun kleur is meer of minder groenachtig, wit of witroze. De vruchtzetting, op de vrouwelijke planten in aanwezigheid van mannelijke planten, heeft de vorm van kleine, driekantige vruchten met een diameter van 3 tot 4 mm en een zwarte kleur. Het eetbare vruchtvlees heeft een smaak die een beetje aan lychee doet denken.

Stelt u zich een haag of de achterkant van een border voor die een echte mist vormt in tinten van oud rood, verbrand oranje of wijnbezinksel, of een wat onzeker bronzen groen in het voorjaar. Als u fan bent van onze lokale pruikenboom, de pruikenboom (Cotinus), dan kunt u niet anders dan verliefd worden op de Muehlenbeckia astonii. Als uw klimaat het toelaat, verdient deze in Nieuw-Zeeland zeldzaam geworden struik zeker een tweede kans in onze droge of kusttuinen. Liefhebbers van grafische planten kunnen hem combineren met de Sarcopoterium spinosum, een struik die een grote, zeer stekelige kussenvorm maakt op droge grond. Hij zal ook in de smaak vallen bij liefhebbers van topiari en gestileerde of minimalistische decoraties: omdat hij perfect tegen snoei kan, kan hij ook in pot worden gekweekt en worden gevormd tot regelmatige bollen of antieke piramides, naar de wens van elke tuinier, voor een decor dat alle bezoekers zal verbazen. Als textuurplant komt de lenticulaire struik het best tot zijn recht in combinatie met complementaire planten zoals een Phormium tenax 'Purpureum', grote siergrassen (Panicum, Miscanthus) of bescheidener 'grassen' met spectaculaire bloei zoals Muhlenbergia capillaris of vedergrassen (Stipa). In een tuin met een mild of kustklimaat zijn mooie Australische struiken zoals de Westringia fruticosa, de manuka (Leptospermum), of de grevillea's (Grevillea) en de melaleuca's (Melaleuca) ook goede metgezellen voor dit beslist zeer innemende plantenwezen.