Aconitum anthora - Gele monnikskap

De Aconitum anthora, ook wel Anthore of Gele monnikskap genoemd, is een wilde soort met een vrij compacte groeiwijze en bleekgele bloemen, die voorkomt in de bergen van Zuid-Europa. Deze plant zou het goed moeten doen in de tuin in zonnige rotstuinen. Deze zeldzaam gekweekte plant produceert aan het eind van de zomer bloemaren met een groot kroonblad in de vorm van een oude helm, kenmerkend voor het geslacht Aconitum. De bloemstengels steken uit boven een pol sterk handvormige bladeren, die zijn ingesneden in zeer smalle slippen. Het is een zeer winterharde monnikskap, goed aangepast aan stenige en kalkhoudende, zeer goed doorlatende bodems. Perfect in bergachtige tuinen!

De Aconitum anthora behoort, zoals alle monnikskappen, tot de Ranonkelfamilie. In Frankrijk komt hij voor in het Juragebergte, de Alpen, de Corbières en de Pyreneeën en tot in de Vercors. Het is een bewoner van kalkrijke puinhellingen en droge bergweiden.

De bloeiende plant meet gemiddeld 65 cm hoog en 30 tot 40 cm breed. Deze bladverliezende vaste plant, zeer bestand tegen kou, komt in het voorjaar boven de grond en verdwijnt in de winter ondergronds. De bloei van deze variëteit vindt plaats in augustus-september. Polletjes bladeren ontspringen aan de verticale, vertakte, groene bloemstengels, die aan hun top een korte bloeiwijze dragen, bestaande uit bloemen die in zeer dichte trossen zijn verenigd. De onregelmatige bloemen bestaan uit 5 bloemdekbladen. 4 daarvan vormen een bleekgele tot geelachtige bloemkroon, die een keel met zwarte meeldraden laat zien. Het bovenste bloemdekblad, meer gekleurd, sterk opgeblazen en in de vorm van een Frygische muts, omhult de rest van de bloem. Deze plant ontwikkelt zich vanuit een vlezige, knolachtige wortelstok waaruit in het voorjaar een rechtopstaande pol ontstaat, gevormd door weinig behaarde stengels, bezet met leerachtige, handvormige bladeren, ingesneden in zeer smalle lobben. Ze zijn diep generfd en hebben een donkergroene, licht glanzende kleur. Alle delen van deze vaste plant zijn zeer giftig.

Monnikskappen hebben een slechte reputatie in de tuin vanwege hun legendarische toxiciteit, en dat is jammer, want ze bieden een onbekende diversiteit, zoals deze Anthore, die goed is aangepast aan kalkrijke rotstuinen. Het zijn robuuste, zeer winterharde vaste planten, en hun loof behoort tot de mooiste onder de vaste planten. Om nog maar te zwijgen van hun originele en decoratieve bloei, die varieert van bijna wit tot gentiaanblauw en geel. Je kunt de Gele monnikskap planten in een alpentuin of een rotsachtige border, samen met bijvoorbeeld eenjarige riddersporen, wildemanskruid en gentianen voor kalkhoudende grond. De bloemen van monnikskappen zijn prachtig in boeketten.