Aconitum napellus Rubellum - Blauwe monnikskap

De Aconitum napellus, ook wel monnikskap of Jupiterhelm genoemd, is een bergachtige vaste plant met een vlezige wortelstok die in niets onderdoet voor de statigheid van haar verwanten. Deze Europese en Aziatische soort met een wilde schoonheid draagt in de zomer haar grote, luchtige aren, versierd met bloemen in een satijnachtig indigoblauw, in de vorm van een helm. Ze heeft grote, ronde en glanzende, diep ingesneden bladeren aan vrij houtige stengels. Deze bevoorrechte bewoner van vochtige, voedselrijke grond is een betrouwbare en rijkbloeiende halfschaduwplant, perfect om de achtergrond van vaste plantenborders op te vullen.

Zeer wijdverspreid in de heuvel- en berggebieden van heel Europa, maar ook in de gematigde streken van Azië, is de monnikskap een kruidachtige vaste plant uit de ranonkelfamilie, net als haar neef de ridderspoor. Deze plant ontwikkelt zich vanuit een vlezige tot knolvormige wortelstok waaruit in het voorjaar een rechtopstaande pol tevoorschijn komt, gevormd door weinig behaarde stengels, getooid met leerachtige, bijna ronde, diep handvormig ingesneden bladeren met een bijna franjeachtig uiterlijk. Ze zijn diep generfd, hun kleur is een zeer donkergroen, met een glanzend oppervlak. In juli-augustus bloeien aan het uiteinde van de stengels aren van 40 cm lang, vol met bloemen in de vorm van een helm die breder dan hoog is, van een zeer diep indigoblauw, waarvan de substantie het licht prachtig weerkaatst. De bloeiende plant is minstens 1,20 m hoog en 30 tot 50 cm breed. De soort napellus is de meest giftige van allemaal en een van de dodelijkste planten in onze flora bij inname van de wortels.

Monnikskappen hebben te lijden onder een slechte reputatie vanwege hun legendarische toxiciteit, en dat is jammer, want ze hebben een plek in elke tuin. Ze zijn robuust, zeer winterhard en hun loof behoort tot het mooiste onder de vaste planten. Om nog maar te zwijgen over het blauw van hun bloei, een ongelooflijk blauw vergelijkbaar met dat van gentianen of riddersporen. Ze zijn perfect op de achtergrond van een border, in gezelschap van vingerhoedskruid en zilverkaars, voor betoverende zomerse schaduwtaferelen. Je kunt ze tussen struiken planten, beschut tegen de wind die hun stengels soms kan doen omwaaien, samen met Japanse anemonen die hun bloei zullen overnemen. Ze zijn ook erg mooi voor het purperen loof van Physocarpus of de pruikenboom 'Royal Purple'. Het zijn goede vaste planten, net als vingerhoedskruid, voor lichte en vochtige bosranden. Tot slot zijn hun bloemen prachtig in boeketten.