Aconitum napellus Schneewittchen - Blauwe monnikskap

De Aconitum napellus 'Scneewittchen', een witte variëteit van de monnikskap, is een bergachtige vaste plant met een vlezige wortelstok die de statigheid van zijn soortgenoten deelt. Deze variëteit behoudt ook zijn wilde schoonheid en toont in de zomer zijn grote, luchtige aren. Hij draagt grote, ronde en glanzende, diep ingesneden bladeren aan vrij houtige stengels. Deze bijzondere bewoner van frisse, rijke bodems is een betrouwbare en rijkbloeiende halfschaduwplant, perfect voor de achtergrond van vaste plantenborders.

Zeer wijdverspreid in de heuvel- en berggebieden van heel Europa en ook in gematigde streken van Azië, is de monnikskap een kruidachtige vaste plant uit de ranonkelfamilie, net als zijn neef de ridderspoor. Deze plant ontwikkelt zich vanuit een vlezige, knolachtige wortelstok waaruit in het voorjaar een rechtopstaande pol tevoorschijn komt, gevormd door weinig behaarde stengels, getooid met leerachtige, bijna bolvormige, diep handvormig ingesneden bladeren met een bijna gefranjerd uiterlijk. Ze zijn diep generfd, hun kleur is een zeer donker groen, met een glanzend oppervlak. In juli-augustus bloeien aan het uiteinde van de stengels aren van 40 cm lang, vol met bloemen. De bijzondere vorm hiervan zorgt ervoor dat monnikskappen soms Jupiterhelmen worden genoemd. Die van 'Sneewittchen' zijn eerst crèmekleurig in de knop en daarna wit bij het openen; de wat dikke substantie van de bloemblaadjes geeft een mooi satijneffect. De bloeiende plant bereikt een hoogte van minstens 1,20 meter. Monnikskappen, en in het bijzonder de soort napellus, zijn extreem giftige planten; ze zijn dodelijk bij inname.

Monnikskappen hebben te lijden onder een slechte reputatie vanwege hun toxiciteit, en dat is jammer, want ze hebben een plek in elke tuin. Ze zijn robuust en zeer winterhard, en hun loof behoort tot het mooiste onder de vaste planten. Ze zijn perfect op de achtergrond van een border, in gezelschap van vingerhoedskruid en zilverkaars, voor feeërieke zomerse schaduwtaferelen. Je kunt ze tussen struiken planten, beschut tegen de wind die hun stengels soms kan doen omwaaien, samen met Japanse anemonen die hun bloei zullen overnemen. Het zijn goede vaste planten voor lichte en frisse bosranden. Tot slot zijn hun bloemen prachtig in boeketten.