Lavandula dentata - Franse lavendel

De Lavandula dentata, of getande lavendel, in Frankrijk ook wel Engelse lavendel genoemd en in Engeland 'French lavender', komt oorspronkelijk uit Spanje en Marokko. Deze grote lavendel vormt een mooie, ronde pol en draagt opvallend aromatisch blad met een getande rand. In een mild klimaat kan de plant bloeien van oktober tot juli, met gedrongen aren van kleine, lichtblauwe bloempjes, getooid met decoratieve, lila schutbladen. Met een ongeëvenaarde rijkdom en sierwaarde zelfs in de winter, verdient deze lavendel een plekje in de volle zon, op een zeer beschutte standplaats, bijvoorbeeld tegen een muur. Weinig winterhard; ze zal beter tegen vorst kunnen als de bodem perfect drainerend en droog is in de winter.

De Lavandula dentata is een kleine, houtige struik uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), een familielid van salie, tijm, munt en rozemarijn. Oorspronkelijk afkomstig van het Iberisch schiereiland en Marokko, is het een plant van een typisch mediterraan klimaat, zeer droog in de zomer en soms ook in de winter. Haar natuurlijke habitat bestaat uit lage heuvels, waar ze groeit op kalkhoudende, arme en zeer drainerende, zanderige tot rotsachtige grond. Het is een opmerkelijk aromatische lavendel, maar de teelt is vrij delicaat: ze gaat dood bij temperaturen onder -5/-6°C en houdt niet van grond die zowel vochtig als warm is in de zomer, of te vochtig in de winter. Teelt in pot is mogelijk, mits zeer zorgvuldig water geven: geef spaarzaam water in de zomer, laat het substraat tussen gietbeurten opdrogen, en geef nog minder water in de winter.

De getande lavendel vormt een kleine, ronde en bossige struik, opgebouwd uit bebladerde, vierkantige stengels. Volwassen bereikt ze een hoogte en breedte van 60 tot 80 cm, soms meer. Haar blad vertoont een duidelijk seizoensdimorfisme: in het regenseizoen, van het najaar tot het voorjaar, bestaat het uit grote, amandelgroene bladeren. Met de komst van de zomerhitte en -droogte wordt dit blad vervangen door veel kleinere, wollig ogende, grijze blaadjes die verticaal dicht opeen langs de twijgen staan. Elk langwerpig blad is omrand met een veelheid aan kleine tandjes. De bloei herhaalt zich zolang het niet te koud of te droog is. In gebieden op de grens van haar winterhardheid vindt de hoofdbloei plaats in het voorjaar, van maart tot juni/juli, met een kleine herbloei in oktober. Aan de top van de bebladerde stengels openen zich kleine aren van blauwe bloempjes, gekroond met een kuifje van kleine, paarsachtige schutbladen. Deze bloei wordt druk bezocht door bestuivende insecten.

Door haar forse ontwikkeling, het unieke blad, de geur en de rijke bloei is de getande lavendel een van de mooiste van haar geslacht. Ze past perfect in een authentieke mediterrane tuin, die niet te koud en niet besproeid wordt, samen met cistusroosjes, rozemarijn, germander en andere struiken uit de garrigue. Je kunt haar ook combineren met siergrassen zoals Stipa pennata of Stipa tenuifolia, waarvan de wuivende vorm mooi contrasteert met haar ronde vorm en zo een harmonieuze combinatie creëert, zoals je die soms in de natuur tegenkomt. Ze doet het ook prachtig tussen teunisbloemen, vlasleeuwenbek, asfodelen, wolfsmelk of donkere struiken zoals dwergconiferen. Ze combineert bijzonder goed met een klein Provençaals winde dat Convolvulus althaeoides heet. Het is ook interessant om meerdere lavendelvariëteiten samen te planten, die zo een elegant geheel vormen, zowel door de variatie in kleuren van de bloemen en het blad als door de grootte en het volume van de planten.

Eigenschappen: Omdat getande lavendel een zeer nectarrijke plant is, draagt ze bij aan het behoud van bijen: de nectar van haar bloemen trekt bijen aan, die er een gerenommeerde honing van maken. De plant wordt gedistilleerd om een zeer goed verdragen etherische olie te verkrijgen. Haar vele therapeutische deugden worden nog steeds veel gebruikt: ze heeft ontsmettingsmiddelen, krampstillende, helende, zuiverende en vochtafdrijvende eigenschappen...