Lavandin Grappenhall - Lavandula intermedia

De Lavandula (x) intermedia 'Grappenhall' is een compacte, hybride lavendel of lavandin die een regelmatige, dichte bol vormt met breed, grijs blad dat lichter wordt naarmate de bodem droger is. Dit mooie, aangenaam geurende loof siert zich in de zomer met goed gevulde bloemaren in een verrassend licht lavendelblauw, die eveneens heerlijk geuren. Als plant van droge, zonovergoten heuvels is hij perfect om de charme en geuren van de mediterrane garrigue in uw tuin te brengen, zelfs als deze bescheiden van omvang is. Dit ras is ook uitstekend geschikt voor prachtige potten op het terras of balkon.

Het geslacht Lavandula behoort tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae), net als salie, rozemarijn en tijm. Deze hybride 'Grappenhall', soms verkocht onder de naam 'Pale Pretender', moet niet worden verward met een oudere Engelse selectie met dezelfde naam, ook wel Gigantea genoemd, die dateert uit 1902. Die is groter, heeft smaller blad en donkerder bloemen. Lavandins ontstaan door een kruising van L. angustifolia en L. latifolia. Deze twee soorten komen in het wild voor in hetzelfde milieu in de middelgebergten en kruisen daar natuurlijk. Ze hebben aanleiding gegeven tot vele cultivars, die allemaal gemakkelijk in de tuin te plaatsen zijn, kalktolerant en relatief winterhard in goed gedraineerde grond. De lavandin heeft voller blad dat minder zilverachtig en aromatisch is dan dat van de 'echte' lavendel.

De hybride 'Grappenhall' vormt een groot, rond kussen met een krachtige groei en bereikt 90 cm tijdens de bloei, 60 cm voor het loof en een diameter van 60-70 cm. De 6 cm lange bladeren, breder dan die van echte lavendel (Lavandula angustifolia) en wintergroen, blijven mooi grijs, zelfs in een vochtig klimaat. Ze worden zilverachtiger naarmate de grond droger en het klimaat warmer is. In een koeler klimaat wint de plant echter aan loof en robuustheid, maar verliest ze aan kleurintensiteit en geur. Dit ras heeft de lichtste bloei in de zogenaamde lavendelblauwe tinten. De bloei vindt de hele zomer plaats, van juni-juli tot augustus-september, afhankelijk van het klimaat. Lange, slanke stengels steken uit de massieve bol van het loof en dragen mooie, 7 cm lange aren in een bleek blauw-lila, die zeer aantrekkelijk zijn voor bijen.

De toepassingen van lavandins zijn talrijk en gevarieerd. In de natuur leven deze authentieke planten van mediterrane garrigues en maquis altijd in arme, stenige, 's zomers droge en perfect gedraineerde milieus. In vochtigere en koudere klimaten is het essentieel om deze halfheesters de zonnigst mogelijke standplaats te bieden, in arme, zeer stenige grond, zelfs kalkhoudend, die in de winter geen water vasthoudt. Vanzelfsprekend vinden lavendels hun plek in de rotstuin, samen met cistusroosjes, rozemarijn, zonneroosjes, alsem en tijm. U kunt borders aanleggen op grote, goed gedraineerde taluds door verschillende lavendelvariëteiten te planten, waarvan de volumes, bloei en loof voor een golvend effect zorgen. Meng er droogteminnende vaste planten met heldere of zachte bloei doorheen om het landschap te accentueren: Linaria 'Canon Went', Salvia jamensis, kokardebloemen en Hesperaloe parviflora met zijn rode aren. Voeg Convolvulus althaeoides toe, een Provençaalse winde die overal tussen en in de kussens zal kruipen zonder ze te verstikken. Een rand van lavandins komt mooier uit bovenop een muur, met aan de voet bijvoorbeeld muurbloemen of lobularia.

Tips: Doe gedroogde bloemen in een zakdoek en knoop de vier hoeken dicht om linnengoed te parfumeren en motten te weren. Maak gearomatiseerde suiker door lavendelblad in bruine suiker te doen.