Hosta Celtic Uplands
Hosta Celtic Uplands
Hosta x yingeri Celtic Uplands
Funkia, Lis plantain
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Hosta Celtic Uplands is een krachtige, middelgrote tot grote variëteit, geliefd om zijn donkergroene, sterk gerimpelde blad met een gebobbeld uiterlijk en zijn rode bladstelen. De plant vormt een brede, dichte, goed gevormde pol en is een echte blikvanger in een schaduwborder of een hoekje in de lichte schaduw van bomen. In de zomer tooit de plant zich met originele, lavendelkleurige bloemen in spinnetjesvorm, aan bloemstengels met een rode tint. Winterhard en robuust, deze cultivar heeft een prachtige aanwezigheid van het voorjaar tot de late zomer. Je kunt er zowel in de tuin als in grote potten op een schaduwrijke plek van genieten.
Botanisch gezien behoort 'Celtic Uplands' tot de Aspergefamilie (Asparagaceae). Net als andere hosta's is het een kruidachtige vaste plant met een rhizomateus wortelstelsel. Een van de ouders van deze cultivar, de Hosta yingeri, is een zeldzame soort, endemisch voor kleine rotsachtige eilanden voor de zuidkust van Korea, bekend om zijn dikke, glanzende bladeren en vooral om zijn zeer smalle, spinnenwebachtige paarse bloemen.
'Celtic Uplands' is een complexe hybride, gecreëerd door de Amerikaan Don Dean (Minnesota) en geregistreerd in 2005: het is het resultaat van een kruising [(zaailing van Hosta 'Swoosh' × H. 'John Wargo') × Hosta yingeri]. Tot op heden heeft het al minstens één bonte sport voortgebracht, 'Paradise Uplands', met geelgerand blad.
De plant vormt een opgaande pol met dikke, hartvormige bladeren van ongeveer 25 cm lang en 17 cm breed, sterk generfd, sterk gebobbeld en met een glanzend donkergroene kleur. In het vroege voorjaar kleuren de bladbasis en de bladstelen purperrood, waarna het bladmoes zich stabiliseert in een donkergroene, bijna zwartachtige kleur in de schaduw, met altijd die goed zichtbare rode bladstelen. De groei is snel voor een hosta: binnen twee tot vijf jaar bereikt de pol een hoogte van ongeveer vijftig centimeter en een breedte van 80 tot 90 cm, en nog meer in rijke, vochtige grond. Tegen het einde van de zomer, in augustus-september, steken opgaande, rood getinte bloemstengels iets boven het loof uit. Ze dragen langwerpige, spinnetjesvormige bloemen in een tamelijk donker mauve, min of meer gestreept met paarsachtig purper. De bloei, minder geurig dan die van sommige witte hosta's, is toch zeer decoratief en origineel. Zoals veel variëteiten met dik blad, staat 'Celtic Uplands' erom bekend weinig gevoelig te zijn voor naaktslakken.
Voor de kenners: Don Dean ontwikkelde een kleine lijn van hybriden rond H. yingeri, interessant vanwege hun spinnenwebachtige bloemen en gekleurde bladstelen; 'Celtic Uplands' is een van de donkerste en meest spectaculaire.
Traditioneel plant men hosta's onder bladverliezende bomen, in vochtige borders of in rotstuinen en randen, maar ook in de buurt van waterpartijen. Het is een vaste plant die ook gemakkelijk in potten kan worden geteeld. De Hosta 'Celtic Uplands' combineert goed met dwergastilbes of tiarella's en heucherella's; deze planten houden van dezelfde omstandigheden. Om zijn buitengewone blad en ongewone bloei te benadrukken, combineer hem met de tongvaren Phyllitis scolopendrium en de Hosta 'Paradise Island', met chartreusekleurig blad gerand met groen en rode bladstelen, of met reuzen zoals 'Empress Wu' om op de achtergrond te plaatsen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Hosta Celtic Uplands in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Hosta
x yingeri
Celtic Uplands
Asparagaceae
Funkia, Lis plantain
Tuinbouw
Aanplant en verzorging
De hosta 'Celtic Uplands' plant je in het voorjaar of najaar. Hosta's houden van een diepe, rijke, humusrijke, losse bodem, bij voorkeur neutraal tot zuur (in ieder geval arm aan kalksteen), die het hele jaar door koel tot vochtig blijft. Zet ze op een plek in halfschaduw of gefilterde schaduw en op een beschutte standplaats uit de sterke wind.
Maak een plantgat van 20 cm x 20 cm x 20 cm. Als je grond zwaar is, meng je de uitgegraven aarde voor de helft met potgrond, vult het gat gedeeltelijk op en zet je de plant met kluit erin, zodat de bovenkant van de kluit onder 3 cm aarde komt. Het toevoegen van een basisbemesting (zoals bloedmeel of hoornmeel) voedt je plant tijdens de doorwortelingsperiode zonder risico op verbranding. Zorg ervoor dat de wortelhals goed boven het grondniveau komt. Druk de aarde aan en besproei royaal om luchtholtes te verwijderen. Als het droog weer is, moet je enkele weken regelmatig water geven om de hergroei van je plant te bevorderen. Geef ook regelmatig water bij een droge zomer.
Met hun gemeenschappelijke voorkeur voor vochtige plekken, vestigen naaktslakken en huisjesslakken zich nooit ver van hosta's. Hoewel blauwe of bonte hosta's vaak dikkere en taaiere bladeren hebben, en dus minder aantrekkelijk zijn voor slakken, moeten deze planten toch beschermd worden tegen gastropoden. Bescherm je hosta's door ze te omringen met ferramolkorrels (ijzerfosfaat) (toegestaan in de biologische landbouw), eierschalen, koffiedik, houtsnippers of een andere droge, ruwe natuurlijke substantie die ze afschrikt. Egels zijn de beste bondgenoten van de tuinier in de strijd tegen slakken, want in tegenstelling tot kippen woelen ze de grond niet om en vallen ze de frisgroene scheuten van jonge planten niet aan. Tot slot hebben sommige planten een geur die slakken afstoot, bijvoorbeeld alsem en knoflook.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).