Ferocactus horridus - Vatcactus

De Ferocactus horridus behoort tot de groep van de "tonvormige cactussen". Het is een imposante soort die eerst een bolvormig, maar later een cilindrisch portret heeft. Je herkent hem aan zijn lange, gebogen doorns, die variëren van rood tot donkerbruin. Oorspronkelijk afkomstig uit Mexico, gedijt hij alleen in een warm en droog klimaat, in de volle zon. Weinig winterhard, deze cactus verdraagt tot -4°C als hij droog staat. Meestal wordt hij in pot gekweekt, zodat hij in de winter tegen vorst beschermd kan worden.

De Ferocactus horridus, behorend tot de familie van de Cactaceae, is inheems in Baja California in Mexico, waar hij groeit op droge, rotsachtige heuvels. De momenteel geaccepteerde wetenschappelijke naam is Ferocactus peninsulae. Deze cactus heeft een stengel die aanvankelijk bolvormig is en cilindrisch wordt met de leeftijd. In de vollegrond kan hij tot 2,5 m hoog en ongeveer 50 cm in diameter worden. In cultuur is zijn groei traag, en exemplaren in pot overschrijden zelden de 1 m hoogte. Hij vormt meestal geen wortelopslag, waardoor hij een solitaire groeiwijze behoudt. Zijn bloemen, die in de zomer boven aan de plant verschijnen, zijn geel met rode randen en zijn 4-5 cm lang. De bloei vindt meestal plaats wanneer de plant een diameter van 15 tot 18 cm bereikt, maar dit is zeldzaam binnenshuis. De vruchten, die na de bloei rijpen, zijn citroengeel van kleur. De doorns, stevig en gebogen, variëren van rood tot donkerbruin en kunnen met de jaren lichter worden. De stengel heeft een donkergroene kleur met duidelijk gemarkeerde ribben. Het wortelstelsel bestaat voornamelijk uit oppervlakkige, vezelige wortels die zijn aangepast aan droge omstandigheden. In zijn natuurlijke habitat wordt deze toncactus soms door lokale fauna gebruikt als waterbron in tijden van droogte; dieren eten dan zijn sappige weefsel om gehydrateerd te blijven.

In een droge kusttuin of op een zonnig terras maakt de Ferocactus horridus indruk als een levend beeldhouwwerk. In de rotstuin komt hij prachtig tot zijn recht naast de roze, ijle bloei van een Muhlenbergia capillaris. In pot is hij een uitstekende keuze voor een mediterraan terras, bijvoorbeeld samen met een Mangave 'Bloodspot' met rozetten gespikkeld in rood en een Euphorbia resinifera, met rechtopstaande stengels, om ritme aan de samenstelling toe te voegen.

De Ferocactus horridus kan uitstekend binnenshuis worden gekweekt, op een zeer zonnige standplaats, in een mineraal en perfect drainerend substraat. Hij groeit het beste bij 20 tot 28 °C en heeft een droge winterrust nodig, rond de 10–12 °C, zonder water te geven. In de zomer kan hij naar buiten zodra de nachttemperaturen boven de 10 °C komen, op een plek in de volle zon, warm en beschut tegen regen. Een geleidelijke gewenning is essentieel om verbranding door de zon te voorkomen. Deze cactus moet voor het najaar weer naar binnen, zodra de temperaturen onder de 8–10 °C dalen.