Ferocactus latispinus - Cactus tonneau

De Ferocactus latispinus is een gedrongen toncactus en zeer expressief, herkenbaar aan zijn afgeplatte lichaam, grote gekromde doorns en zijn roze tot violette bloei die tussen het najaar en de winter verschijnt. Deze weinig winterharde soort kan worden geplant in een rotstuin aan de kust, op plaatsen met droge winters. Elders kweekt u hem in potten, om te overwinteren in een kas of een zonnige veranda. Hij bevalt zowel door zijn geometrie als door het contrast tussen zijn blauwgroene huid en zijn brede, soms bijna gelakte stekels.

De Ferocactus latispinus behoort tot de familie van de Cactaceae en is een botanische soort die oorspronkelijk uit Centraal- en Zuid-Mexico komt, van Durango tot Puebla; zijn aanwezigheid is gemeld in de staten Zacatecas, Aguascalientes, San Luis Potosí, Hidalgo, Guanajuato, Querétaro, Jalisco, de Staat Mexico en Oaxaca. In de natuur groeit hij op 600 tot 2600 m hoogte, in droge gebieden, op lemige vlaktes, xerische graslanden, dorre struwelen, soms op rotsachtige hellingen of aan de rand van open eikenbossen.
Het is een langlevende, succulente vaste plant, bijna altijd solitair, die vrijwel nooit uitlopers produceert. De groei is langzaam. De stengel, aanvankelijk bolvormig, wordt met de jaren afgeplat en wordt vaak breder dan hoog. Hij wordt 25 tot 35 cm hoog en 25 tot 45 cm breed, soms meer bij zeer oude exemplaren. Hij draagt ongeveer 13 tot 21 sterk geprononceerde ribben. De grijsachtige areolen produceren fijne radiale doorns en meerdere veel spectaculairdere centrale doorns. De onderste is afgeplat, verbreed, gebogen als een lemmet of tong, 3-4 cm lang, rood, bruinrood, ivoor of geelachtig afhankelijk van de vorm. De bloemen verschijnen aan de top van de stengel, in dichte kransen, in de late herfst en winter onder ons klimaat. Ze zijn trechtervormig, 3 tot 6 cm breed, lilaroze tot purper, met een lichtere keel of gelige tinten. De vruchten zijn klein en schubbig en bevatten zwarte zaden.
In Mexico is de plant ook lokaal geoogst voor volksgebruik en de zaden kunnen worden verspreid door geiten.

Op onze breedtegraden wordt deze Ferocactus vooral in pot gekweekt, in een brede, ondiepe pot gevuld met cactusgrond. In zeer milde klimaten kan hij het hele jaar buiten staan als de grond in de winter droog blijft. Elders zijn een koude kas, een veranda of een zeer zonnige vensterbank geschikter. In de winter moet hij koel en bijna droog rusten. U kunt hem combineren met de Agave parryi neomexicana, de Aloe polyphylla, de Hesperaloe parviflora ‘Rubra’ en de Yucca rostrata ‘Sapphire Skies’ in een woestijnachtige compositie.

Deze cactus kan het warme seizoen buiten doorbrengen, op een zeer zonnig terras of balkon, op een plek beschermd tegen veelvuldige regen. Zet hem buiten wanneer de nachttemperaturen boven de 5 tot 10 °C komen, en wen hem geleidelijk aan aan de volle zon. Haal hem in de herfst naar binnen vóór de eerste vorst. Bewaar hem in de winter in een zeer lichte, luchtige ruimte, bijna droog, ideaal tussen 5 en 10 °C.