Cyclamen coum Wit

De Cyclamen Coum Album is een vorm met witte en zeer heldere bloemen van de Cyclamen van het eiland Kos. Het is één van de meest winterharde en makkelijk te kweken soorten. Zeer variabel in uiterlijk, er bestaan ook mooie vormen met roze bloemen, die allemaal onveranderlijk versierd zijn met een kleine purperen vlek aan de basis. Deze mooie plant is goed winterhard en bloeit in de winter vlak boven de grond, wat voor een beetje kleur zorgt in de tuin die verlaten is door bloeiende planten. Het mooie, ronde blad, donkergroen en min of meer gemarmerd met zilvergrijs, verschijnt in het najaar en blijft tot eind voorjaar, waarna het verdwijnt en de plant in rust gaat tijdens de zomer. Zet hem in halfschaduw of schaduw onder bomen, langs een pad, in een beschaduwde rotstuin, waar hij zich langzaam zal verspreiden om een prachtig tapijt te vormen.

De Cyclamen Coum is een kleine vaste plant met een verdikte, knolvormige wortel die behoort tot de sleutelbloemfamilie (Primulaceae). Hij komt niet oorspronkelijk van het eiland Kos in Griekenland, maar eerder uit de bergen van Bulgarije, Turkije en Libanon, wat overeenkomt met de regio Oost-Cilicië, waar hij meestal op beschaduwde plekken te vinden is. Deze kleinblijvende soort wordt ongeveer 10 cm hoog.

De knollen van de Witte Cyclamen Coum zijn rond en afgeplat, ze kunnen tot 6,5 cm in diameter worden en zijn bedekt met een 'huid' die glad en fluweelachtig is, met wortels die vanuit hun centrum en basis groeien. Het blad ontwikkelt zich meestal in het najaar, na een droge zomer. In een koel en vochtig klimaat kan het soms pas tegelijk met de bloemen verschijnen, in januari-februari. De bladeren, niervormig of rond, zijn ongeveer 4 cm in diameter. De kleur van de bladeren kan een effen, glanzend donkergroen zijn, een zilvergrijs, of groen-zilveren vlekken vertonen. De onderkant is paarsrood gekleurd. Zodra de bodem een beetje uitdroogt, in juni, verdwijnt het blad en gaat de plant in rust.

De bloei vindt plaats van januari tot april, afhankelijk van het klimaat, en volgt op die van de herfstbloeiende Cyclamen cilicicum en de Napolitaanse cyclaam (Cyclamen hederifolium). De puntige bloemknoppen, eerst plat op de grond liggend, richten zich op aan de top van roodachtige bloemstengels. Elke vrij gedrongen bloem, 1 tot 2 cm lang, bestaat uit 5 witte bloemblaadjes met een afgeronde rand, die naar achteren krullen. Ze vertonen een kleine purperen vlek aan de basis van de bloemblaadjes. Na bestuiving maakt de bloem plaats voor een klein, rond vruchtje, waarbij de bloemstengel zich spiraalvormig draait om de vrucht in contact met de grond te brengen. Mieren, die dol zijn op het zoete vruchtvlees, verspreiden de zaden.

Plant de Cyclamen coum Album samen met de roze vormen, als een tapijt. Ze zullen zichzelf in de loop der jaren vermeerderen en onvergetelijke tapijten vormen in de schaduwrijke en droge zones van de tuin, die zo moeilijk in te richten zijn. Het is een perfecte plant om de voet van een bladverliezende boom in een bosgrond te animeren. Hij is bestand tegen kou, maar zijn knol heeft een hekel aan overmatig vocht, zowel in de winter als in de zomer, en verdraagt het niet om in de zomer volledig uit te drogen. Hij vindt zijn plaats in een halfbeschaduwde rotstuin, niet te droog, bijvoorbeeld samen met Oosterse anemoon (Anemone blanda) en leverbloempjes (Hepatica). Voor een dubbele bloei; meng ze met Napolitaanse cyclamen die in het najaar bloeien.