Cyclamen coum Roze in plantgoed - Alpenviooltje

De Cyclamen coum, ook wel het Oosters cyclaampje genoemd, is één van de meest winterharde en makkelijk te kweken soorten. Het uiterlijk kan sterk variëren, met prachtige vormen met roze bloemen, versierd met een klein purperachtig vlekje aan de basis. Deze mooie plant is zeer winterhard en bloeit in de winter vlak boven de grond, waardoor er een beetje kleur komt in de tuin waar verder weinig bloeit. Het mooie, ronde blad, donkergroen met meer of minder zilvergrijze marmering, verschijnt in het najaar en blijft tot het late voorjaar aanwezig, waarna het verdwijnt en de plant in rust gaat tijdens de zomer. Zet hem in halfschaduw of schaduw onder bomen, langs een pad, in een beschaduwde rotstuin, waar hij zich langzaam zal verspreiden tot een betoverend tapijt.

De Cyclamen coum is een kleine vaste plant met een verdikte wortelknol die behoort tot de sleutelbloemfamilie (Primulaceae). Hij komt niet van het Griekse eiland Kos, maar eerder uit de bergen van Bulgarije, Turkije en Libanon, in de regio Oost-Cilicië, waar hij meestal op beschaduwde plekken groeit. Deze kleinblijvende soort wordt ongeveer 10 cm hoog.

De knollen van de roze Cyclamen coum zijn rond en afgeplat, ze kunnen een diameter van 6,5 cm bereiken en zijn bedekt met een gladde, fluweelachtige 'huid' en wortels die vanuit het midden en de basis groeien. Het blad ontwikkelt zich meestal in het najaar, na een droge zomer. In een koel en vochtig klimaat kan het soms pas tegelijk met de bloemen verschijnen, in januari-februari. De bladeren, niervormig of rond, zijn ongeveer 4 cm in diameter. De kleur van de bladeren kan een effen, glanzend donkergroen zijn, zilvergrijs, of groen-zilveren vlekken vertonen. De onderkant is purper gekleurd. Zodra de bodem wat uitdroogt, in juni, verdwijnt het blad en gaat de plant in rust.

De bloei vindt plaats van januari tot april, afhankelijk van het klimaat, en volgt op die van de herfstbloeiende Cyclamen cilicium en Cyclamen hederifolium. De puntige bloemknoppen, eerst plat op de grond, richten zich op aan het uiteinde van roodachtige bloemstengels. Elke vrij gedrongen bloem, 1 tot 2 cm lang, bestaat uit 5 roze bloemblaadjes met een afgeronde rand, die naar achteren krullen. Ze vertonen een klein purper vlekje aan de basis van de bloemblaadjes. Na bestuiving maakt de bloem plaats voor een klein, rond vruchtje, waarbij de bloemsteel zich spiraalsgewijs draait om het vruchtje in contact met de grond te brengen. Mieren, die dol zijn op het zoete vruchtvlees, verspreiden de zaden.

Plant de roze Cyclamen coum samen met de witte vorm, als een tapijt. Ze zullen zich in de loop der jaren vanzelf vermeerderen en onvergetelijke tapijten vormen in die lastige, beschaduwde en droge plekken in de tuin. Het is een perfecte plant om de voet van een bladverliezende boom in een bosbodem te verlevendigen. Hij is bestand tegen kou, maar de knol houdt niet van overmatig vocht, zowel in de winter als in de zomer, en verdraagt het ook niet om in de zomer volledig uit te drogen. Hij past goed in een halfbeschaduwde, niet te droge rotstuin, bijvoorbeeld samen met anemoon (*Anemone blanda*) en leverbloempje (*Hepatica*). Voor een dubbele bloeiperiode kunt u ze mengen met herfstbloeiende cyclamen (*Cyclamen hederifolium*).