Cyclamen coum Wit - Alpenviooltje

De Cyclamen Coum Album is een vorm met witte en zeer heldere bloemen van de Cyclamen van het eiland Kos. Het gaat hier om één van de meest winterharde en gemakkelijk te kweken soorten. Zeer variabel in uiterlijk, er bestaan ook mooie vormen met roze bloemen, die allemaal onveranderlijk versierd zijn met een kleine purperen vlek aan de basis. Goed winterhard, deze mooie plant bloeit in de winter vlak boven de grond en brengt zo een beetje kleur in de tuin die verlaten is door bloei. Het mooie, kleine ronde blad, donkergroen en min of meer gemarmerd met zilvergrijs, verschijnt in het najaar en blijft staan tot eind voorjaar, waarna het verdwijnt en de plant in kiemrust gaat tijdens de zomer. Zet hem in halfschaduw of schaduw onder bomen, langs een pad, in een beschaduwde rotstuin, waar hij zich langzaam zal verspreiden om een betoverend tapijt te vormen.

De Cyclamen Coum is een kleine vaste plant dankzij zijn verdikte wortel en behoort tot de sleutelbloemfamilie (Primulaceae). Hij is niet afkomstig van het eiland Kos in Griekenland, maar eerder uit de bergen van Bulgarije, Turkije en Libanon, overeenkomend met de regio Oost-Cilicië, waar hij meestal op beschaduwde plekken wordt aangetroffen. Deze kleinblijvende soort wordt ongeveer 10 cm hoog.

De knollen van de Witte Cyclamen Coum zijn rond en afgeplat, ze kunnen tot 6,5 cm in diameter worden en zijn bedekt met een gladde, fluweelachtige 'huid' en met wortels die vanuit hun centrum en basis groeien. Het blad ontwikkelt zich meestal in het najaar, na een droge zomer. In een koel en vochtig klimaat kan het soms pas tegelijk met de bloemen verschijnen, in januari-februari. De bladeren, niervormig of rond, zijn ongeveer 4 cm in diameter. De kleur van de bladeren kan een effen, glanzend donkergroen zijn, een zilvergrijs, of groen-zilveren vlekken vertonen. De onderkant is purper gekleurd. Zodra de bodem een beetje uitdroogt, in juni, verdwijnt het blad en gaat de plant in rust.

De bloei vindt plaats van januari tot april, afhankelijk van het klimaat, en volgt op die van de herfstbloeiende Cyclamen cilicicum en de Napolitaanse cyclaam. De puntige bloemknoppen, eerst plat op de grond liggend, richten zich op aan de top van roodachtige bloemstengels. Elke bloem, vrij gedrongen en 1 tot 2 cm lang, bestaat uit 5 witte bloemblaadjes met een afgeronde rand, naar achteren gekruld. Ze vertonen een kleine purperen vlek aan de basis van de bloemblaadjes. Na bestuiving maakt de bloem plaats voor een klein, rond vruchtje, waarbij de bloemsteel zich in een spiraal draait om het vruchtje in contact met de grond te brengen. Mieren, die dol zijn op het zoete vruchtvlees, verspreiden de zaden.

Plant de Cyclamen coum Album samen met de roze vormen, als een tapijt. Ze zullen zich vanzelf vermeerderen in de loop der jaren en onvergetelijke tapijten vormen in de beschaduwde en droge zones van de tuin, die zo moeilijk in te richten zijn. Het is een perfecte plant om de voet van een loofboom in een bosgrond tot leven te brengen. Hij is bestand tegen kou, maar zijn knol houdt niet van overmatig vocht, zowel in de winter als in de zomer, en verdraagt het ook niet om in de zomer volledig uit te drogen. Hij vindt zijn plaats in een halfbeschaduwde rotstuin, niet te droog, bijvoorbeeld in gezelschap van *Anemone blanda* en leverbloempjes. Voor een dubbele bloei; meng ze met de in het najaar bloeiende Napolitaanse cyclamen.