Ipomoea learii (zaad) - Blauwe winde

De Ipomoea indica, of Ipomoea learii, soms ook wel Indische winde genoemd, is een vaste plant (via de wortelstok) met slappe, windende stengels die extreem krachtig zijn en in één seizoen meer dan 10 meter kunnen bereiken. De lange uitlopers van deze winde kruipen over de grond en wortelen op elk stengelknoop, terwijl ze ook de hoogste bomen beklimmen op zoek naar zonlicht om van juli tot oktober duizenden bloemen te produceren. Deze trechtervormige bloemen hebben een prachtige blauw-paarse kleur die 's ochtends bij zonsopgang oplicht. Ze verwelken tijdens de warmste uren van de dag, of 's avonds, naar een meer purperen tint. Als je houdt van weelderige, uitbundige planten die in één seizoen een klein prieel kunnen bedekken, dan is deze prachtige winde iets voor jou, zowel in de vollegrond als in een pot. Hij is redelijk droogtebestendig en stelt weinig eisen aan de bodem. Zorg voor voldoende ruimte en houd zijn groei in de gaten!

De Ipomoea indica behoort tot de familie van de windefamilie (Convolvulaceae). Deze plant is waarschijnlijk afkomstig uit de tropische en subtropische gebieden van Zuid-Amerika, maar heeft zich genaturaliseerd in vele delen van de wereld met milde winters en lange, warme zomers. In Europa komt hij veel voor in Noord-Spanje, maar ook in Frankrijk, in wat vochtiger gebieden of in tuinen in het zuiden. Het is een groenblijvende, kruidachtige klimplant als het niet vriest, maar hij verliest al zijn blad bij temperaturen onder de -3°C. De goed beschermde wortelstok kan korte vorstperiodes tot ongeveer -8°C overleven. De groei van deze plant is explosief zodra de temperatuur in het voorjaar stijgt. Uit de grond komen harige, slappe maar sterke stengels, vaak getint met purper. De stengels zijn ofwel kruipend (voor de horizontale uitbreiding van de plant) ofwel klimmend (voor de bloei). Ze dragen grote bladeren (15cm x 18cm) die verdeeld zijn in 3 tot 5 lobben met een hartvormige basis, in een vrij donkergroene kleur en aan beide zijden behaard. De waanzinnig rijke bloei, die veel wordt bezocht door grote bijen, begint meestal in juli en eindigt pas in oktober. In de bladoksels van de twijgen ontstaan aan lange stelen zeer dicht opeengepakte, gekrulde bloemknoppen. Deze gaan één voor één open tot grote, trechtervormige bloemen met een diameter van 8-10 cm. De bloemen zijn 's ochtends blauw-paars, met roze strepen die uitlopen in een kleine witte keel. Ze openen bij zonsopgang, worden gedurende de dag purper en sluiten aan het eind van de middag. In een mediterraan klimaat sluiten de bloemen vaak al vroeg in de middag door de intense hitte. Deze winde produceert zelden zaad in ons klimaat, behalve in zeer gunstige gebieden.

De Ipomoea learii windt zich krachtig omhoog, als je hem zijn gang laat gaan, tot in de toppen van bomen. Hij is spectaculair tegen een oude haag of een grote muur. In de meeste van onze klimaten vereist hij een beschutte standplaats. Door de windende stengels tijdens hun groei geleidelijk aan te binden, kun je deze plant gebruiken om een schutting, een treillage (rasterwerk) of een prieel te bekleden; zijn groeikracht maakt dat mogelijk. In de tuin of in een grote pot op het terras vormt hij een mooi gezelschap voor de witbloeiende en geurende Mandevilla laxa, of mengt hij zich tussen de bloei van eenjarige ipomoea's, clematissen en andere kamperfoelies. Deze Ipomoea kan ook in grote bakken worden gekweekt, die je tijdens strenge vorst kunt beschermen.