Passiflora alata - Gevleugelde passiebloem
Passiflora alata - Gevleugelde passiebloem
Passiflora alata
Gevleugelde passiebloem , Passiebloem , Wilde grenadille , Passievrucht
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Wij garanderen de kwaliteit van onze planten gedurende een volledige groeicyclus.
Wij vervangen op onze kosten elke plant die niet is aangeslagen onder normale klimatologische en plantomstandigheden
Is deze plant geschikt voor mijn tuin?
Ik maak mijn Plantfit-profiel aan →
Beschrijving
De Passiflora alata is een krachtige, originele en decoratieve passiebloem, gewaardeerd om zijn grote, heerlijk geurende passiebloemen in een felrode kleur, versierd met een kroon van gekrulde draden met witte strepen op een mauve achtergrond. Het is een groenblijvende, krachtige en makkelijk te telen klimplant voor een zeer lichte standplaats, zolang de temperatuur niet onder de 5°C daalt. De kortstondige bloemen volgen elkaar op de plant gedurende het hele groeiseizoen op, soms gevolgd door enkele eetbare, gele vruchten bij rijpheid. Hun smaak is zowel zoet als friszuur. Ze wordt het best in een grote pot gekweekt, in vruchtbare en vochthoudende potgrond, om in de winter vorstvrij overwinterd te worden.
Afkomstig uit de Amazonewouden, behoort deze rode passiebloem tot de grote familie van de Passifloraceae, die 400 soorten en vele spontane of gekweekte hybriden telt. Deze slingerplant hecht zich met behulp van ranken vast aan zijn steun, en klimt snel tot meer dan 4,50 meter hoogte. Ze kenmerkt zich door vierkante stengels bezet met fijn ingesneden, ovale bladeren van 6 tot 10 cm lang, in een middengroene kleur, die het hele jaar door aanwezig blijven. De bloei strekt zich uit van het voorjaar tot het najaar, in de vorm van grote bloemen met een diameter van 7 tot 10 cm die zich voortdurend vernieuwen op de plant. De geurende bloemen bestaan uit felrode bloemblaadjes, de centrale kroon is gestreept in wit en mauve. Het hart met meeldraden is geel van kleur. Eenmaal bestoven maken ze plaats voor ovale, eetbare vruchten, eerst groen en later geel bij rijpheid, met een lengte van 8 tot 15 cm en een gewicht tussen 90 en 300 gram. Het vruchtvlees is licht oranje, lichtzuur en sterk aromatisch.
Deze vorstgevoelige Passiflora alata groeit in rijke, vochthoudende, goed doorlatende grond op een zonnige plek. De snoei na de bloei bestaat uit het inkorten van de twijgen om een mooie vorm te behouden. Met zijn 4 tot 5 meter hoogte wordt de Passiflora alata gebruikt om muren, hekken, gaas, portieken en trelliswerken te bekleden waar het klimaat het toelaat. Het is een zeer mooie plant voor de veranda, waar ze de koude winters kan doorbrengen. Ze zal verzamelaars van passiebloemen in vervoering brengen!
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Passiflora alata - Gevleugelde passiebloem in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Passiflora
alata
Passifloraceae
Gevleugelde passiebloem , Passiebloem , Wilde grenadille , Passievrucht
Zuid-Amerika
Aanplant en verzorging
De Passiebloem (*Passiflora alata*) is een vorstgevoelige plant die houdt van zon, warmte, frisse en vruchtbare grond en een plek beschut tegen de wind. Ze is alleen in open lucht te telen in streken waar de temperatuur niet onder de 5°C daalt. Plant haar in het voorjaar in een vruchtbare en goed doorlatende bodem. Houd het substraat altijd een beetje vochtig. Plaats haar bij een klimrek om het gewicht van de groei te ondersteunen. Leid haar takken goed langs het rek, want de groei is uitbundig. Een snoei voor de winter wordt aanbevolen om haar binnen de perken te houden. Aarzel niet om de hoofdtakken flink terug te knippen om de groei te bevorderen. Verwijder dode of slecht geplaatste takken en zorg voor lucht in de plant door overtollige takken weg te knippen. Let op voor schildluis en witte vlieg, maar ook voor het komkommermozaïekvirus. Behandel ter voorkoming.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Onlangs bekeken artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).
De zaaitijden die op onze website worden vermeld, gelden voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Verenigd Koninkrijk, Ierland, Nederland).
In koudere regio's (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) moet u het zaaien in de volle grond 3 tot 4 weken uitstellen of in een kas zaaien.
In warmere klimaten (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) moet u het zaaien in de volle grond enkele weken vervroegen.
De oogstperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor landen en regio's in USDA-zone 8 (Frankrijk, Engeland, Ierland, Nederland).
In koudere gebieden (Scandinavië, Polen, Oostenrijk...) zal de oogst van fruit en groenten waarschijnlijk 3-4 weken later plaatsvinden.
In warmere gebieden (Italië, Spanje, Griekenland, enz.) zal de oogst waarschijnlijk eerder plaatsvinden, afhankelijk van de weersomstandigheden.
De op onze website vermelde plantperiode geldt voor regio’s in USDA-zone 8a (Centraal Plateau en de Sambro-Mosaanvallei: Brussel, Antwerpen, Gent, Luik, Namen, Leuven).
Deze periode kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In de kustgebieden (Brugge, Oostende, Kortrijk, Ieper) kan in het voorjaar 1 tot 2 weken eerder worden geplant dan de aangegeven data. Door de frequente zeewind moeten jonge aanplantingen echter worden beschermd, vooral in het voorjaar.
- In de Ardennen en op het plateau van de Hoge Venen (Aarlen, Bastenaken, Malmedy, Saint-Hubert, Spa) is het beter om in het voorjaar (mei) te planten, zodra het laatste vorstgevaar geweken is, of in de herfst (september–oktober), voordat de grond verzadigd raakt met water en de eerste vorst in november op hoogte intreedt.
In gematigde klimaten moeten voorjaarsbloeiende struiken (forsythia, spireas, enz.) direct na de bloei worden gesnoeid.
Zomerbloeiende struiken (Indische sering, Perovskia, enz.) kunnen in de winter of het voorjaar worden gesnoeid.
In koude regio's en bij vorstgevoelige planten moet u te vroeg snoeien vermijden wanneer er nog strenge vorst kan optreden.
De bloeiperiode die op onze website wordt vermeld, geldt voor regio's in USDA-zone 8a (Centraal Plateau en de Sambro-Maasvallei: Brussel, Antwerpen, Gent, Luik, Namen, Leuven).
Deze kan variëren naargelang uw woonplaats:
- In de kustgebieden (Brugge, Oostende, Duinkerke, Kortrijk, Ieper) zal de bloei 1 tot 2 weken eerder plaatsvinden dan de aangegeven data, dankzij de verzachtende invloed van de Noordzee die voorjaarsvorst beperkt.
- In de Ardennen en op het plateau van de Hoge Venen (Arlon, Bastogne, Malmedy, Saint-Hubert, Spa) zal de bloei 2 tot 4 weken later plaatsvinden. Deze vindt voornamelijk plaats tussen mei en juli, vanwege de strengere winters, de frequente late vorst tot in mei en minder zon in het voorjaar.