Tetracentron sinense - Sporenboom

De Tetracentron sinense is een boom van Chinese herkomst, zeldzaam in cultuur, die het verdient om beter bekend te zijn en vaker in onze tuinen geplant te worden vanwege zijn sierkwaliteiten. Met een gemiddelde, gracieuze statuur tooit hij zich met jong, rood, hartvormig blad dat zachtgroen wordt en in het najaar opnieuw prachtige kleuren aanneemt voordat het valt. Zijn voorjaars- en zomerbloei in lange, hangende katjes, die aan die van hazelaars doet denken, is origineel, net als zijn decoratieve vruchtdracht, die als dunne guirlandes langs de twijgen hangt. Winterhard maar gevoelig voor late vorst die de bloei kan schaden, groeit hij het beste op een lichte of halfbeschaduwde plek, samen met andere planten die net als hij van een frisse omgeving en neutrale tot zure, kalkarme grond houden.

De Tetracentron sinense is de enige vertegenwoordiger van het geslacht Tetracentron, behorend tot de familie Tetracentraceae. Geïntroduceerd in Europa in 1901 door E. Wilson, is hij afkomstig uit centraal en zuidwest China, het noorden van Vietnam, het noorden van Myanmar, Nepal, Bhutan en de noordoostelijke regio's van India. Daar groeit hij op rivieroevers, aan bosranden, op vochtige hellingen en in diepe valleien. Zijn geslachtsnaam, Tetracentron, komt van het Griekse tetra (vier) en kentron (spoor), verwijzend naar de vier priemvormige aanhangsels op de vrucht. In zijn land van herkomst, waar hij dreigt te verdwijnen, kan deze boom 30 meter hoog worden.

De habitus van de Tetracentron sinense is over het algemeen opgaand en rond. Zijn groei is matig snel; hij bereikt bij ons klimaat op volwassen leeftijd ongeveer 12 meter hoogte met een breedte van 6 meter. De stam en het oude hout zijn bedekt met grijsbruine schors die in grote platen afschilfert. De twijgen zijn donkerbruin, glad en gemarkeerd met talrijke lichtere lenticellen. De boomkroon bestaat uit twee soorten stengels: de eerste zijn lange, eindstandige takken met afwisselend geplaatst blad. Hierop zitten korte, dunne zijtakjes met een zeer langzame groei, die elk één blad en één bloeiwijze dragen. Het bladverliezende loof bestaat uit ovaal tot hartvormige bladeren, 10 tot 15 centimeter lang en 7 tot 9 centimeter breed, met een gezaagde rand en handnervig, wat enigszins lijkt op het blad van de judasboom. Ze zijn zachtgroen aan de bovenkant, lichter aan de onderkant. In het najaar verkleuren ze naar geel, oranje of rood. De bloei verschijnt in het voorjaar, maar komt pas in augustus open. Ze heeft de vorm van hangende katjes van 9 tot 15 cm lang, bestaande uit een veelheid aan piepkleine bloempjes die eerst groen en bij het openen geelachtig zijn. Na bestuiving door insecten ontstaan er kleine vruchten: capsules verdeeld in 4 hokken met naaldvormige uitsteeksels.

Een zeldzame soort voor vochtige grond en klimaten, de Tetracentron sinense accepteert over het algemeen elke gewone tuingrond die koel blijft en niet te veel kalk bevat. Goed aangepast aan ons gematigde klimaat, maakt zijn winterhardheid hem geschikt voor vele regio's. Deze vol charme en elegantie kleine boom plant u solitair of combineert u met andere zuurminnende struiken (Stewartia, Rhododendron, azalea's, Hydrangea, Hamamelis) of zelfs in meer gewone grond samen met de anemoonboom, Hydrangea, Parrotia en bladverliezende kardinaalsmutsen om de tuin in het najaar te animeren. U kunt ook zijn voet bedekken met najaarsbollen, zoals herfsttijloos (Colchicum) of Napolitaanse cyclaam (Cyclamen hederifolium).