Parajubaea torallyi - Janchicocopalm

De Parajubaea torallyi is een elegante, snelgroeiende Boliviaanse palmboom die aangepast is aan moeilijke omstandigheden. Zijn enige nadeel is een relatieve winterhardheid, vooral in zware, vochtige grond. Oorspronkelijk afkomstig uit de droge, stoffige valleien van de Andes, waar hij groeit op hoogtes tussen 2700 en 3400 meter en blootstaat aan frequente vorst, wordt hij al ruimschoots aangeplant in Portugal en Spanje. Daar wordt zijn slanke silhouet, gekroond met grote, fijn verdeelde groene tot grijsgroene bladeren, zeer gewaardeerd langs lanen. Zeldzaam geworden in zijn oorspronkelijke gebied door menselijke consumptie, kan deze palmboom met eetbare vruchten wellicht een plek vinden in uw tuin. Hij verdraagt kalk, is bestand tegen droogte en kou tot -7°C!

De Parajubaea torallyi is een snelgroeiende struikachtige plant uit de palmenfamilie (Arecaceae) en wordt zeer gewaardeerd als sierplant. Hij gedijt op grote hoogte in droge habitats, waar hij slechts 550 mm water per jaar ontvangt, op de rotsachtige bodem van steile hellingen in droge bossen. Hij ondergaat droge zomers maar ook relatief koude temperaturen in de winter. Tegenwoordig wordt hij in zijn zeer beperkte natuurlijke habitat bedreigd.

De plant, omschreven als unicaule, vormt slechts één 'stam', een zogenaamde stipe, die op hoge leeftijd wel 10 meter hoog en 20 cm in diameter kan worden. Hij draagt aan de top een dichte kroon met een minimale breedte van 5 meter. De stipe is bedekt met een dikke laag vezels en bladresten. Hij heeft een taps toelopend uiterlijk gedurende de eerste 10 tot 15 jaar, waarna hij zuilvormig wordt. De kroon kan tot 20 geveerde bladeren tellen, die 3 tot 5 meter lang zijn, stijf, leerachtig, rechtopstaand tot licht overhangend aan de randen. Ze zijn donkergroen van kleur en gestreept aan de bovenkant, bij jonge bladeren licht zilverachtig aan de onderkant. Deze bundel bladeren verbergt in het midden het enige meristeem dat verantwoordelijk is voor de groei van deze palm. De groeisnelheid hangt direct samen met de meer of minder gunstige omstandigheden: sneller in diepe, vruchtbare en vochtige grond, iets langzamer in het tegenovergestelde geval. De bloei vindt pas plaats na vele jaren. Brede bloeiwijzen van meer dan 1 meter, bedekt met bruine fluweel, verschijnen tussen de onderste bladeren. Ze bestaan uit talrijke eenslachtige bloemen, mannelijk of vrouwelijk. Na bestuiving geven ze aanleiding tot vruchten die lijken op kleine kokosnoten van 5 tot 10 cm in diameter, verzameld in trossen die tot 15 kg kunnen wegen. De vruchten zullen rijpen in een gunstig klimaat.

Deze elegante palm, die recentelijk zijn intrede heeft gedaan in Zuidwest-Europa en Californië, lijkt een mooie toekomst tegemoet te gaan. Hij stelt weinig eisen aan water en warmte, is niet veeleisend wat de bodem betreft zolang deze maar drainerend is, en maakt snel veel indruk in een tuin met een mild klimaat. In de vollegrond plaats je hem solitair, bijvoorbeeld niet ver van een zwembad, in gezelschap van bananenplanten of yucca's, in een decor met exotische inspiratie. Maar deze zeer droogteresistente soort zal zijn volledige potentieel tonen in een tuin in mediterrane stijl, vergezeld door Cycaspalmen of de Sahara-cipres (Cupressus dupreziana), een ware Saharareliek die bijna is uitgestorven in zijn geboortestreek, het Tassili n'Ajjer-gebergte. Een beetje moeilijk te combineren vanwege zijn sterke persoonlijkheid, kan hij desalniettemin in groepen van 3 exemplaren worden geplant en omringd door een tapijt van tijm, een veldje met slaapmutsjes (Eschscholzia californica), of een bank van blauwe madeliefjes (Felicia amelloides). Een eigentijdse tuin zal hem adopteren boven een zee van witte kiezelstenen.