Tamarix ramosissima Pink Cascade

De Tamarix ramosissima 'Pink Cascade' is een grote, luchtige, bladverliezende struik met klein, blauwgroen blad dat aan een conifeer doet denken. Van midden zomer tot begin najaar bedekt hij zich met piepkleine, felroze bloemen, verenigd in lange, smalle, pluizige trossen. Hij houdt van zandige, vrij droge en niet te rijke grond en verdraagt daarom zeer goed aanplant in kustgebieden. Het is ook een uitstekende windbreker.

De tamarisk 'Pink Cascade' behoort tot het geslacht Tamarix, dat ongeveer 70 soorten omvat in de kleine familie Tamaricaceae. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit een groot geografisch gebied, van Zuidoost-Europa tot Mongolië, via de steppen van Centraal-Azië. Deze grote struik of kleine boom heeft een gebogen, ietwat wazig en slungelig, zeer elegant portuur. Zoals zijn naam "ramosissima" aangeeft, wat "zeer vertakt" betekent, produceert hij zeer veel twijgen die dicht op de takken zijn ingeplant. De minuscule naaldachtige blaadjes, in een mooi, enigszins blauwgroen, dragen bij aan de pluizige uitstraling van het geheel en kunnen doen denken aan het loof van een jeneverbes, met dien verstande dat ze bladverliezend zijn. De bast heeft een mooie kaneelkleur en barst met het ouder worden.
De soort Tamarix ramosissima behoort tot de zomerbloeiers: op de scheuten van het lopende jaar bloeit de struik namelijk tussen juli en september, afhankelijk van de regio. Hij produceert dan een overvloed aan lange, zeer smalle trossen, bestaande uit kleine, felroze bloemen, die het blad soms geheel aan het oog onttrekken. Na een paar jaar bereikt hij, ongesnoeid, ongeveer 4 meter hoogte en breedte. Het planten van deze soort wordt afgeraden in kustgebieden met warme klimaten elders in de wereld: hij heeft namelijk een invasief potentieel getoond in Zuid-Afrika, Zuidoost-Australië en aan de Pacifische kust van de Verenigde Staten.

De Tamarix 'Pink Cascade' is een robuuste en zeer winterharde struik. Gewend aan ruwe en droge klimaten, is hij perfect geschikt voor aanplant aan zee als windbreker, omdat hij zowel hevige wind als zoutnevel weerstaat. Een zandige en arme, frisse tot droge bodem op een zonnige standplaats is voor hem ideaal. Snoeien is optioneel, maar de boom heeft de neiging na een paar jaar wat kaal te worden, vooral op te rijke grond. Dat is niet per se storend als u een boomachtig portuur wilt, maar om een dichte vorm te behouden, kunt u in februari-maart rigoureus snoeien en de uitgebloeide twijgen van het voorgaande jaar tot op 10 cm van hun basis terugknippen. Dit gaat niet ten koste van de bloei, aangezien de bloemen op de eenjarige twijgen worden gedragen. Zo krijgt u een grote, dichtbebladerde en zeer rijkbloeiende struik.

U kunt hem combineren met andere struiken zoals de Griselinia littoralis, de Montpellier-cistusroos of de herfst-olijfwilg (Elaeagnus umbellata), om een prachtige, door het jaar heen veranderende kustbeplanting samen te stellen.