Viburnum tinus Giganteum - Lauriersneeuwbal

De Viburnum tinus 'Giganteum', soms verkocht onder de naam V. tinus 'Macrophyllum', is een variëteit van de sneeuwbal die zich onderscheidt door zijn extra grote bladeren en bloemen. De struik is ook bijzonder krachtig en groeit snel. Met een dichte, wintergroene begroeiing en een goede tolerantie voor snoei, is deze sneeuwbal perfect voor het creëren van een windscherm of haag, alleen of gemengd met andere struiken. De bloemen voorzien bijen van voedsel van het najaar tot het einde van de winter. Hij biedt ook onderdak en voedsel aan bepaalde vogels die zijn bessen zoeken.

De sneeuwbal 'Giganteum' behoort tot de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae), of volgens sommige indelingen de muskuskruidfamilie (Adoxaceae). De soort Viburnum tinus is oorspronkelijk afkomstig uit het Middellandse Zeegebied, waar hij voorkomt in bossen, aan bosranden, in garrigues en macchia. Het is een groenblijvende heester die relatief goed tegen kou kan (tot -15°C voor korte periodes bij een volwassen exemplaar). Hij past zich aan een breed scala aan grondsoorten aan, zolang deze in de winter niet te nat of waterverzadigd zijn. De vruchten worden gegeten door vogels, die de plant 'uitzaaien' onder de bomen die ze als uitkijkpost gebruiken: het is typisch een bosrandstruik die perfect om kan gaan met de wortelconcurrentie van andere bomen.

De Viburnum tinus 'Giganteum' groeit vrij snel en vormt een struik met een opgaande en tegelijkertijd ronde habitus, die al vanaf de basis vertakt. Hij bereikt ongeveer 3 m hoogte en 2,50 m breedte. De twijgen dragen grotere bladeren dan de gewone soort. Ze zijn eenvoudig, elliptisch en puntig aan het uiteinde. Ze hebben een leerachtige textuur, zijn licht glanzend en blijven in de winter aan de plant. In het voorjaar zijn de jonge bladeren lichtgroen, later worden ze donkergroen. De bloei begint vaak in het najaar, afhankelijk van de regio. Aan de uiteinden van twijgen van een jaar en ouder ontstaan schermvormige bloeiwijzen die lijken op ronde, licht gewelfde boeketten van 6 tot 8 cm in doorsnee. Ze zijn dicht bezet met bloemknoppen in een dof purperroze, die de hele winter decoratief blijven. Deze knoppen gaan open van februari tot eind maart, in kleine bloempjes van 2 tot 3 mm doorsnee, met 5 witte kroonbladeren. Deze licht geurende bloei wordt druk bezocht door bijen. Na bestuiving maken de bloemen plaats voor eivormige bessen van 4 tot 5 mm lang, in een metaalachtig blauwzwart, die één zaad bevatten en gedragen worden op roze gekleurde steeltjes. Bij de sneeuwbal moeten de zaden ontdaan worden van hun vruchtvlees om te kunnen kiemen: deze stap gebeurt van nature in het spijsverteringskanaal van vogels.

Het hele jaar door groen en zeer robuust, is de sneeuwbal 'Giganteum' een uitstekende haagstruik. Net als Photinia's, Elaeagnus en winterbloeiende struiken, is hij perfect om de tuin te animeren tijdens de kortste dagen van het jaar. Het is ook een onmisbare plant om de groenblijvende structuur van de tuin vorm te geven, vooral op warme en beschutte standplaatsen waar hij uitstekend gedijt. Omdat hij zeer goed tegen schaduw en wortelconcurrentie kan, is de sneeuwbal ideaal voor de aanleg van bosranden, bijvoorbeeld samen met Sarcococca en hemelse bamboe. Omdat hij herhaaldelijk snoeien zeer goed verdraagt, kan hij worden gebruikt voor vormsnoei en kunnen er originele vormen uit zijn begroeiing worden gesnoeid.