Populus nigra - Zwarte populier

De Zwarte populier, in het Latijn Populus nigra, die niet verward moet worden met de Italiaanse populier, is de typische boom van rivieren, oevers en ooibossen, die helaas vrij zeldzaam is geworden in Europa ten gunste van zijn hybriden en variëteiten. Het is een grote, bladverliezende boom met een donkere, slanke, maar variabele en onregelmatige vorm. Hij draagt een ritselend blad, van een donkergroene, glanzende kleur, dat in het najaar een prachtige goudgele tint krijgt. Met een snelle groei en een goede levensduur, blijkt deze populier uit onze inheemse flora minder gevoelig voor ziekten dan zijn hybriden. Hij is prachtig als groot windscherm aan de rand van het platteland en perfect voor vochtige gronden.

De Populus nigra behoort tot de wilgenfamilie (Salicaceae). Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Midden- en Zuid-Europa, gematigd Azië en Noord-Afrika. Afhankelijk van de regio staat hij ook bekend als Liard, Liardier, Zwitserse populier, Franse populier, Gewone populier of Zwarte gewone populier. Deze populier, die gebonden is aan frisse tot vochtige bodems, ontwikkelt een zeer uitgebreid en wijdvertakt wortelstelsel en heeft de neiging uitlopers te vormen. Om deze reden moet hij ver van bebouwing (minstens 30 meter) worden geplant. De zwarte populier kan 30 m hoog en 9 m breed worden en heeft een snelle groei. Deze boom, die zeer winterhard is, kan wel 400 jaar oud worden.

De zwarte populier ontwikkelt een rechtopgaande stam die doorloopt tot in de kruin, met grote zijtakken en veel fijne, min of meer opgaande takken. Hij vertakt zich vrij laag op de stam. Samen vormen ze een onregelmatige kroon. Na verloop van tijd wordt de schors van oudere exemplaren, die donkerbruingrijs tot zwartachtig van kleur is, ruw met een karakteristiek ruitpatroon. Soms vertoont de stam grote uitgroeisels, broussins genaamd. De jonge schors is glad, dun en grijsachtig van kleur. In het vroege voorjaar verschijnen er kleine, aan de twijgen vastgeplakte bladknoppen. De driehoekige tot ruitvormige bladeren zijn klein, donkergroen en glanzend, en verkleuren in oktober naar geel voordat ze afvallen. De zwarte populier is een tweehuizige plant, wat betekent dat er mannelijke en vrouwelijke individuen bestaan. De bloei vindt plaats in maart-april. De bloeiwijzen zijn hangende katjes: de mannelijke katjes, zonder steel, zijn roodpaars van kleur, de vrouwelijke katjes hangen aan een steel en zijn geelgroenig getint. Na bestuiving door de wind dragen de vrouwelijke bomen vruchten die in trosjes bijeen zitten; de pluizige zaden worden door de wind verspreid.

De Zwarte populier is voorbehouden aan grote tuinen, of voor de landschappelijke aanleg van parken en tuinen met een groot oppervlak. Hij is bijvoorbeeld perfect langs waterlopen of in de buurt van vijvers en grote natuurlijke poelen. Je zou hem kunnen combineren met de zwarte els, wilg en gewone es, die ook van de nabijheid van water houden. Deze boom, dicht op elkaar geplant, kan bovendien grote windschermen vormen. Zoals alle inheemse soorten is hij waardevol voor de biodiversiteit.