Populus nigra Italica - Zwarte populier

De Italiaanse populier, in het Latijn Populus nigra 'Italica', is de emblematische laanboom van rivieren, kanalen, oevers en wegen in een groot deel van ons land. Je herkent deze grote boom, die nooit ver van water staat, direct aan zijn donkere, zeer slanke silhouet en zijn bijna zuilvormige groeiwijze. Met zijn sobere elegantie tooit hij zich met ritselend blad, in een glanzend donkergroen dat in het najaar een prachtige goudgele kleur aanneemt. Met een snelle groei en een goede levensduur past deze robuuste, meegaande populier zich aan alle grondsoorten aan die vochtig blijven. Hij is schitterend als groot windscherm aan de rand van het platteland en perfect in de buurt van waterpartijen.

De Populus nigra var. italica behoort tot de wilgenfamilie (Salicaceae). Hij wordt vaak beschouwd als een ondersoort van de zwarte populier, die in de 18e eeuw vanuit Afghanistan en Iran in Italië werd geïntroduceerd. Deze populier, die gebonden is aan vochtige tot natte bodems, ontwikkelt een zeer uitgebreid en verspreid wortelstelsel en heeft de neiging worteluitlopers te vormen. Om deze reden moet hij ver van bebouwing worden geplant (minimaal 30 meter). De Italiaanse populier kan 30 meter hoog en 5 meter breed worden en heeft een snelle groei. Deze boom, die zeer winterhard is, kan wel 150 jaar oud worden.

Hij ontwikkelt een verticale stam die doorloopt tot in de kruin, zonder grote zijtakken, maar met veel fijne, bijna verticale takken die dicht tegen de stam aan staan. Ze vormen een dichte, vlamvormige kroon. Na verloop van tijd, bij oudere exemplaren, holt de stam van binnen uit en wordt de grijsachtige tot zwartachtige schors ruw en steeds meer gegroefd. Jonge schors is glad, dun en grijsachtig van kleur. In het vroege voorjaar verschijnen de driehoekige tot ruitvormige, leerachtige bladeren met een gezaagde rand en een afgeplatte bladsteel. Ze zijn donkergroen en glanzend aan de bovenkant en verkleuren in oktober naar geel voordat ze afvallen. De populier 'Italica' is een tweehuizige plant, wat betekent dat er mannelijke en vrouwelijke individuen bestaan. De bloei vindt plaats in maart-april. De bloeiwijzen zijn hangende katjes: de mannelijke katjes, zonder steel, zijn roodpaars van kleur, de vrouwelijke katjes hangen aan een steel en zijn geelgroenig getint. Na bestuiving door de wind dragen de vrouwelijke bomen vruchten die in trosjes bijeen zitten, waarvan de pluizige zaden door de wind worden verspreid.

De Italiaanse populier is voorbehouden aan grote tuinen of aan het landschappelijk inrichten van parken en tuinen met een groot oppervlak. Hij is bijvoorbeeld perfect langs waterlopen of in de buurt van vijvers en grote natuurlijke poelen. Je zou hem kunnen combineren met de zwarte els, de wilg en de es, die ook van vochtige standplaatsen houden. Deze boom, dicht op elkaar geplant, kan ook grote windschermen vormen.