Physocarpus opulifolius Lady in Red - Blaasspirea

De Physocarpus opulifolius 'Lady in Red', ook wel sneeuwbalspirea of blaasspirea genoemd, is een struik met een compacte, dichte groeiwijze die omhuld is met rode gloed. Het jonge blad is opvallend en verkleurt van koperrood naar een satijnachtig paarsrood bij het ouder worden. Deze jonge bladeren verschijnen van het voorjaar tot in de zomer aan kronkelige, bruine twijgen, wat de plant een tweekleurig rood uiterlijk geeft. De bloei, in eerst paarse en later witte schermen, ontluwt tussen mei en juli tussen het blad in een kleurrijke vertoning. Deze wordt gevolgd door kleine rode vruchten die in het najaar groen getint zijn. Ook in de winter heeft hij charme, wanneer zijn bast afschilfert in beige schilfers op een donkerbruine achtergrond.

De Physocarpus opulifolius behoort tot de Rozenfamilie (Rosaceae) en is oorspronkelijk afkomstig uit het oosten van de Verenigde Staten, tot in Quebec en Manitoba. De groei van deze struik is gemiddeld tot snel en zijn volwassen maat zal niet meer dan 1,5 tot 2 meter hoog en 1,50 meter breed worden.
De blaasspirea 'Lady in Red' is een bladverliezende, sterk vertakte struik met een dichte groeiwijze, eerst opgaand en later met overhangende takken. Hij valt op door zijn jonge bladeren die in een levendige koperrode tint uitlopen en verrast nog meer wanneer ze zich ontvouwen en geleidelijk naar paarsrood verkleuren gedurende de hele groeiperiode. Dit verandert de sneeuwbalspirea in een buitengewone bol van rood licht. De bladeren zijn gelobd, diep ingesneden, gekarteld en meten 3 tot 8 cm. Het blad speelt de hoofdrol, ook wanneer de bloei verschijnt. Van het voorjaar tot de vroege zomer ontstaan er platte schermen vol paarse bloemknoppen die openen tot kleine witte tot roze, nectarrijke bloempjes. Deze worden gevolgd door rode vruchten die in de herfst gewaardeerd worden door vogels. De struik blijft decoratief in de winter, doordat zijn bast afschilfert in beige tot roodbruine schilfers.

De sneeuwbalspirea 'Lady in Red' vindt zijn plaats in borders, om te contrasteren met struiken met lichter blad. Hij zal charmant zijn in een informele haag, samen met spirea's (Spiraea arguta, Spiraea x billardii), sneeuwballen (Viburnum carlesii 'Chesapeake', Viburnum x bodnantense), de dwergkardinaalsmuts (Euonymus alatus 'Compactus') of een Neillia affinis, die hij zal doen oplichten. Om zijn wisselende kleuren te begeleiden, kun je aan zijn voet bijvoorbeeld purperklokjes (Heuchera) of Heucherella planten. Hij maakt ook veel indruk wanneer hij in een pot op een terras of balkon wordt geplant.

De naam Physocarpus opulifolius komt van het Griekse 'phusa', wat luchtbel of blaasje betekent, en 'karpos', wat vrucht betekent, verwijzend naar de vorm van de vrucht. De gelijkenis van zijn blad met dat van de Gelderse roos (Viburnum opulus) leverde hem zijn soortnaam "opulifolius" op. Geïntroduceerd in Europa rond 1687, hebben de vele kleurrijke cultivars die de afgelopen jaren zijn gecreëerd, ervoor gezorgd dat hij weer volop in de tuinen te vinden is.