Magnolia White Caviar - Beverboom

De Magnolia 'White Caviar' (voorheen Michelia genoemd) is een struik met een exotisch uiterlijk en glanzend, groenblijvend blad. Hij produceert in het late voorjaar en de vroege zomer talrijke crèmewitte bloemen met roze meeldraden, die heerlijk geuren. Krachtig maar iets vorstgevoelig, geeft hij de voorkeur aan gematigde, kustachtige klimaten en een plek in halfschaduw of lichte zon, in frisse, zure grond. Hij is ook perfect voor op uw terras, waar hij een exotische en originele blikvanger vormt.

De Michelia 'White Caviar' behoort tot het geslacht Michelia, dat door botanici tegenwoordig weer is ingedeeld bij de Magnolia's. U kunt deze plant dus onder beide namen tegenkomen: Magnolia of Michelia 'White Caviar'. Allemaal behoren ze tot de zeer oude familie van de Magnoliaceae, waarvan fossiele planten van 90 miljoen jaar oud zijn gevonden.

Dit prachtige ras is ontstaan uit een kruising tussen Michelia / Magnolia figo en M. laevifolia, twee struiken afkomstig uit de bergbossen van China. Met een zeer exotische uitstraling, heeft hij een leerachtig, glanzend en groenblijvend blad, donkergroen aan de bovenkant en iets lichter aan de onderkant. Tussen mei en juli produceert de struik delicate, bruin-beige bloemknoppen, die uiteindelijk openen tot crèmewitte bloemen van ongeveer 4 tot 6 cm in diameter, met roze meeldraden. Deze bloemen doen denken aan een miniatuurversie van de bloem van Magnolia grandiflora. Zoals bij veel Michelia's, verspreidt de bloei een intense geur die doet denken aan de geur van rijp fruit, zoals banaan. De struik kan een hoogte bereiken van ongeveer 3 meter bij 2 meter breed, met een vrij dichte groeiwijze.

Hoewel hij robuust en krachtig is, heeft de Michelia 'White Caviar' een gemiddelde winterhardheid: het is beter om hem niet bloot te stellen aan temperaturen die regelmatig onder de -10°C komen. Geef hem daarom een plek in lichte schaduw, goed beschut tegen oosten- en noordenwind, die zijn mooie blad snel kunnen beschadigen en de bloei in gevaar kunnen brengen. Brandende zon kan zijn bladeren ook verbranden. Hij houdt van een frisse, voedselrijke grond die in de zomer niet uitdroogt, en die liever zuur is. Op kalkhoudende grond ontwikkelt de plant zich slecht en worden zijn bladeren geel.

Zijn originaliteit maakt hem geschikt om solitair te gebruiken, goed tot zijn recht komend in een exotische decoratie met buren zoals de Fatsia polycarpa, de Fuchsia regia of de Schefflera taiwaniana, en vaste planten zoals Boehmeria biloba, de Hosta 'Halcyon', en met varens zoals Athyrium otophorum var. okanum of Coniogramme emeiensis. Zijn dichte groeiwijze maakt hem ook geschikt voor gebruik in een haag, maar ook in een grote pot. Zijn ontwikkeling zal dan beperkter zijn, en u moet ervoor zorgen dat het substraat niet uitdroogt.