Shepherdia argentea - Sépherdie argentée

De Shepherdia argentea, of zilverbladige buffalobes, een familielid van de duindoorn, is een uitstekende bladverliezende struik voor een vrije haag of verdedigingshaag, ideaal in een tuin die ruimte laat voor de natuur. Ze groeit snel, is mooi dicht, doornig en vormt een prachtige massa van een zacht grijsgroen die door de wind wordt opgelicht met zilveren glinsteringen. De vrouwelijke planten zijn bijzonder decoratief in de zomer door hun rode vruchtdracht die aan aalbessen doet denken. Deze bessen zijn eetbaar en kunnen worden verwerkt tot gelei of jam. Ze zijn bovendien een lekkernij voor bepaalde vogels. Extreem winterhard en weinig eisend past de zilverbladige buffalobes zich aan alle klimaten aan, zelfs aan de kust. Ze vraagt alleen een zeer zonnige standplaats. Om vruchten te krijgen, is de aanwezigheid van een mannelijke bestuiver in de buurt essentieel. 

De Shepherdia argentea behoort tot de familie van de Elaeagnaceae, waarvan de bekendste vertegenwoordiger de olijfwilg is. Het is een botanische soort die oorspronkelijk uit Noord-Amerika komt, van Canada tot Texas. In het wild komt hij voor in zonnige graslanden, op verschillende soorten goed doorlatende bodems. Hoewel het geen vlinderbloemige is, ontwikkelen zich op zijn wortels knobbeltjes met stikstofbindende bacteriën, waardoor hij zich op moeilijke plekken kan ontwikkelen. De zilverbladige buffalobes vormt een struik van ongeveer 3 meter in alle richtingen, met een bossige groeiwijze en goed vertakt. Zijn twijgen zijn soepel en zeer doornig, bedekt met zilveren schubben als ze jong zijn. Het blad is bladverliezend, het ontwikkelt zich in het voorjaar en wordt geel in het najaar voordat het valt. De bladeren zijn langwerpig en lancetvormig, tegenoverstaand aan de twijgen, en 2 tot 6 cm lang. Hun kleur is grijsgroen aan de bovenkant, de onderkant is bedekt met een zilveren beharing. De bloei vindt plaats van maart tot mei, afhankelijk van het klimaat, op de kale twijgen, voordat het blad verschijnt. De vrouwelijke bloemen, minuscuul maar zeer talrijk, zijn klokjes zonder bloemblad in een geelgroene kleur. Na bestuiving door een mannelijke plant veranderen de bloemen in kleine eivormige besjes van minder dan 1 cm. Ze rijpen tussen juli en september, afhankelijk van het klimaat. Hun vermiljoenrode kleur komt perfect tot zijn recht bij het zilverkleurige blad. Deze vruchten zijn eetbaar, maar smaken zowel zuur als bitter. 

Zeer decoratief in de winter dankzij zijn vruchtdracht, wordt deze neef van de Duindoorn op dezelfde manier in de tuin gebruikt. De Shepherdia is perfect voor een levende haag in een natuurlijke tuin, samen met andere drachtplanten die nuttig zijn voor zowel bijen als vogels. Hij combineert van nature met de wilde olijf en met duindoorns die dezelfde teelteisen hebben. De Gele kornoelje (Cornus mas) met zijn zeer vroege gele bloei en prachtige herfstkleuren, produceert ook kleine eetbare vruchten. Als drachtplant is het ook een bijzonder nuttige plant voor bijen, ideaal in een eetbare haag. De krentenboompje is ook een goede metgezel met zijn prachtige witte voorjaarsbloei, gevolgd door bessen die zowel decoratief als eetbaar zijn. Op een beschutte, zonnige plek in Nederland kan hij worden gecombineerd met de Crataegus azarolus of Azarooldoorn of met granaatappelbomen (op een zeer beschutte plek).