Eucalyptus glaucescens Central Victoria - Tingiringi gum

De Eucalyptus glaucescens Central Victoria is een snelgroeiende, robuuste variëteit met een goede winterhardheid, tot wel -15°C eenmaal goed gevestigd. Hij komt tot zijn recht in een grote tuin, waar zijn aanwezigheid snel opvalt door zijn wintergroene, blauwachtig getint blad en zijn schors die met de jaren bijzonder decoratief wordt. Het jonge, zeer kleurrijke en aromatische blad is zeer gewild voor gebruik in bloemstukken. Hij verdraagt kalk, maar vraagt om een vochtige bodem die in de zomer niet te droog wordt. Weinig eisend en het hele jaar door aantrekkelijk, vraagt zijn aanplant in de tuin wel om een geschikte standplaats. In februari-maart verschijnen er bloemen, vrij onopvallend, maar wel geurend en bijzonder aantrekkelijk voor bijen. Na deze bloei verdraagt hij snoei goed en zijn sterke regeneratievermogen maakt het mogelijk hem op één of meerdere stammen te leiden.

De Eucalyptus glaucescens is een mooie boom met een vrij snelle groei, waarvan de uiteindelijke hoogte varieert tussen 15 en 40 meter, afhankelijk van de standplaats. In ons gematigde klimaat wordt hij echter zelden hoger dan 15 meter. Vaker wordt hij Tingiringi-gomboom genoemd en hij behoort tot de Myrtaceae-familie. De soort glaucescens is oorspronkelijk afkomstig uit de berggebieden van het uiterste zuidoosten van Australië, aan weerszijden van de grens tussen Nieuw-Zuid-Wales en de staat Victoria, in de hooggelegen gebieden van The Great Dividing Range, de Erica-, Hotham-, Brumby Point-, Tingiringi- of Tinderry- en Tidbinbilla Ranges nabij Canberra. De blauwgroene kleur van het blad van deze eucalyptus geeft de soort zijn naam: glaucescens, afkomstig van het Latijnse 'glaucus' voor de blauwgroene kleur en '-escens' wat 'wordend' betekent. Hij is herkenbaar aan de witte waslaag die de twijgen, bloemknoppen en vruchten bedekt.

De variëteit Central Victoria is vernoemd naar een landelijke regio in de Australische staat Victoria, ten zuiden van Nieuw-Zuid-Wales en ten noorden van Groot-Melbourne. In dit gebied met een gematigd klimaat, natte winters en warme, droge zomers, komt hij voor op frisse, maar goed doorlatende bodems. Krachtig en snelgroeiend ontwikkelt deze gomboom meerdere stammen vanuit de basis en kan hij op volwassen leeftijd ongeveer 15 meter hoog worden met een breedte van 7 tot 9 meter, afhankelijk van het bodemtype en het klimaat. Zijn vertakte structuur, rond één of meerdere stammen, vormt een brede, vrij dichte kroon met een uitgespreide groeiwijze. Een goed gevestigde boom kan korte vorstperiodes tot -15°C weerstaan, maar dit varieert afhankelijk van de leeftijd van de boom, de duur van de vorst en de temperatuurstijging overdag, evenals de bodemvochtigheid.

Op jonge leeftijd heeft de Eucalyptus glaucescens Central Victoria talrijke roze en roodachtige twijgen met een dicht ingeplant jeugdig blad, bestaande uit ronde, zilverblauwe bladeren. In dit stadium van sterke groei wordt de schors zilvergrijs. Naarmate hij zich verder ontwikkelt, krijgen de bladeren een lancetvorm, 8 tot 15 cm lang en 3 cm breed, glanzend of dof, blauwgroen. De leerachtige bladeren zijn licht aromatisch en geven bij het wrijven fruitige aroma's af, rijk aan eucalyptol. Bij het ouder worden schilfert de krijtwitte schors aan de bovenkant van de boom af in lange stroken, waardoor een gladde onderlaag tevoorschijn komt in een veelkleurig palet van koffiebruin, tin, oranje, groen, crème en zalmroze. De volwassen schors aan de onderkant van de boom is vaak vezelig en koffiebruin van kleur. De bloei vindt bij ons plaats in februari-maart, bij planten die enkele jaren oud zijn. De bloeiwijze, gedragen door een kort steeltje, bestaat uit 3 blauwgroene of groengele, cilindrische bloemknoppen van 3 tot 5 mm, die een delicate geur verspreiden en zeer aantrekkelijk zijn voor bijen.

Deze eucalyptus beschikt over een lignotuber, een zetmeelrijke verdikking die zich op de wortels net onder het grondoppervlak vormt. Dit orgaan stelt hem in staat om opnieuw uit te lopen vanuit de stronk na strenge vorst, brand of rigoureuze snoei. De plant produceert ook veel scheuten vanuit slapende knoppen onder zijn schors, waardoor hij perfect reageert op knotten, het verwijderen van de top of strengere snoei. Opmerkelijk is dat deze alpiene gomboom uitstekend bestand is tegen sneeuw, wind en zeewind. Zijn niet erg uitgebreid wortelstelsel is minder schadelijk voor constructies en concurreert minder met andere tuinplanten. Zijn bladerdek geeft bovendien maar een zeer lichte schaduw.

De Tingiringi-gomboom komt het beste tot zijn recht in de tuin, solitair geplant in een open ruimte, om de schoonheid van zijn schors en de elegantie van zijn blad te kunnen waarderen. Om zijn architectonische vorm te benadrukken, kan hij op één stam of op meerdere stammen worden geleid. Hij verdraagt zowel halfbergachtige als halfdroge zomerklimaten en zijn vorstbestendigheid gaat tot -15°C. Hij voelt zich thuis in vochtige, maar niet drassige bodems en heeft het vermogen deze te draineren.