Daphne laureola Philippi - Zwart peperboompje

De Daphne laureola Philippi is een compacte vorm van een kleine Pyreneeënstruik die ook wel peperboompje of bospeper wordt genoemd, en de voorkeur geeft aan gefilterd licht in kalkhoudende bossen en zeer goed bestand is tegen zomerdroogte. Deze daphne betovert met zijn lange, geurende bloei die al in februari begint en pas eindigt als de warmte komt. De kleine, stervormige bloemetjes in een wat groenachtig geel, met een wasachtig uiterlijk, staan in kleine trossen bijeen en stippelen het zeer sierlijke, glanzende, brede en vlezige blad af, dat in een kring rond de stengels staat. Deze ongewone variëteit, die op een wolfsmelk lijkt, brengt een beetje weelderigheid in de schaduwrijke en droge plekken in de tuin, die vaak door andere planten worden verwaarloosd.

Het Peperboompje van Philippi behoort tot de familie van de Thymelaeaceae. Het is afkomstig uit Zuid-Europa en Noord-Afrika. Het is een wijdverspreide soort in Frankrijk (in zijn typische vorm, *laureola*), met name in de Pyreneeën. In het wild groeit deze struik op kalkhoudende grond, in bossen, maar ook in open plekken en op schaduwrijke rotshellingen tijdens de warmste uren van de dag. De winterhardheid gaat tot onder -15°C.

In zijn Philippi-vorm zal deze struik gemiddeld niet hoger worden dan 60 cm, met een spreiding van 40 cm, en de groei is langzaam. De groeiwijze is opgaand, ondersteund door vrij verticale, soms kronkelige, buigzame, vrij dikke stengels met een grijzige kleur. Het blad, wintergroen, staat in een rozet, vooral in het bovenste deel van de twijgen. Het bestaat uit gaafrandige, langwerpige bladeren, 4 tot 6 cm lang en 3 tot 4 cm breed. De bladschijf, leerachtig en dik, heeft een donker blauwgroene kleur met een stalen glans, zeer glanzend aan de bovenkant, lichter aan de onderkant.

De bloei vindt plaats van februari tot mei. De bloeiwijzen staan in kleine trossen in de bladoksel. Ze bestaan uit kleine, buisbloemen met 4 lobben, in een zuur geel, met een groene tint. Hun uitgesproken en zeer aangename geur doet denken aan honing. Ze worden gevolgd door de vorming van eivormige bessen die bij rijpheid zwart worden.

Of je hem nu in de vollegrond of in een kuip zet, plaats de Daphne laureola Philippi bij een doorgang, of niet ver van het huis, om bij elk voorbijgaan te kunnen genieten van zijn bedwelmende geur vanaf het einde van de winter. Hij vraagt zeer weinig onderhoud en heeft alleen een goed gedraineerde bodem en een plek in de gefilterde zon, of zelfs schaduw in een warm en droog klimaat, nodig om te floreren. Je kunt hem combineren met Wolfsmelk waar hij op lijkt, met botanische pioenen (*Paeonia mascula*), met vaste planten of struiken die van dezelfde groeiomstandigheden houden zoals de Abelia 'Confetti', de Sarcococca humilis, de Nandina domestica of de Mexicaanse oranjebloesem Choisya ternata bijvoorbeeld.