Camellia Lila Naff

De Camellia reticulata 'Lila Naff' is een betoverende variëteit die iedereen voor zich wint met zijn zachtroze bloei. De bloemen, met een diameter van meer dan 10 cm, verschijnen al in februari en komen prachtig uit tegen het glanzende, donkergroene blad. Halfgevuld, een beetje anemoon- of pioenachtig, hebben de kroonbladen met hun golvende bloemblaadjes een hart van gele meeldraden die zorgt voor een mooie kleurencombinatie. Geschikt voor zachte klimaten, doet deze prachtige struik met een gemiddelde groei het goed in een halfbeschaduwde border, in een zure en vochtige bodem. In streken met te koude winters kan hij in een grote kuip worden gekweekt, zodat hij 's winters naar een koele ruimte kan worden gebracht.

De camelia behoort tot de Theaceae-familie, beroemd om de thee die wordt geproduceerd van de bladeren van de Camellia sinensis. Deze plantenfamilie telt slechts een tiental geslachten, waarvan enkele sierwaarde hebben, zoals de Stewartia waarvan de bloemen duidelijk hun verwantschap met de camelia's verraden. Het geslacht Camellia is vooral bekend van de soort C. japonica, die in 1739 in Engeland werd geïntroduceerd en zeer in de mode was in de eerste helft van de 19e eeuw, voordat de orchideeënmode zijn intrede deed. Maar wist u dat er nog 100 tot 250 andere botanische soorten bestaan (afhankelijk van de botanische classificatie)? De Camellia reticulata is er daar één van, zeer gewild vanwege de grootte van zijn bloemen, waarschijnlijk de grootste van het geslacht. De wilde soort is afkomstig uit Yunnan, een provincie in het zuiden van China met een vochtig subtropisch klimaat. Hij groeit daar in bergachtige gebieden tot op een hoogte van 3000 m, wat zijn redelijke winterhardheid verklaart, tot ongeveer -10°C. In zijn land van herkomst kan hij uitgroeien tot een kleine boom van 10 m hoog en meer, gewaardeerd om zijn bloemen met een diameter van 10 tot 12 cm.
'Lila Naff' werd ontdekt in Slidell, in de Amerikaanse staat Louisiana, door mevrouw Ferol Zerkowski, te midden van een zaailing van Camellia reticulata 'Butterfly Wings'. Na de eerste bloei in 1958 werd de nieuwe variëteit pas in 1967 geregistreerd. De struik heeft een vrij opgaande groeiwijze en groeit iets sneller dan andere C. reticulata-variëteiten, en vormt na 10 jaar aanplant een dichte pol van ongeveer 1,60 m hoog en 1,20 m breed. Afhankelijk van het klimaat en de groeiomstandigheden kan de ontwikkeling echter groter zijn; exemplaren geplant in Cornwall, in het zuidwesten van Engeland, hebben in dezelfde tijd een hoogte van 3 m en een breedte van 2 m bereikt. De dichte vegetatie bestaat uit donkergroene bladeren met een glanzend oppervlak, elliptisch van vorm met een spits toelopende punt, en met een lengte van 10 cm en een breedte van 5,5 cm. Deze donkere achtergrond laat de bloei die tussen februari en april plaatsvindt mooi uitkomen. De zachtroze bloemen bestaan uit 15 bloemblaadjes die een kroon van mooie omvang vormen, 10 tot 12,5 cm in diameter en 6 tot 7 cm hoog. De 6,5 x 7 cm grote bloemblaadjes zijn onregelmatig gegolfd en hebben soms een ondiepe insnijding aan de punt. Ze omringen een bosje meeldraden, gevormd door witte draden die gouden helmhokjes dragen (het uiteinde dat het stuifmeel bevat). Deze kleurencombinatie is zeer harmonieus en geeft de bloemen het aanzien van een anemoon, pioen of roos, afhankelijk van ieders referentiekader. Hoewel de bloemen niet geuren, trekken ze aan het einde van de winter wel alle aandacht, vooral zichtbaar vanwege hun grootte en hun lichte kleur. Een geweldig spektakel, met een geheel romantische charme in een tijd van het jaar die vaak nog wat grijs is.

De Camellia reticulata 'Lila Naff' is een perfecte kandidaat om een delicate winterborder te creëren. Hij voelt zich thuis in vochtige zeeklimaten; in streken met koude winters kunt u hem in een kuip kweken om hem na het groeiseizoen binnen te zetten. In gebieden met een zure bodem, kunt u hem in een border integreren door hem te combineren met andere planten die dezelfde behoefte aan koelte en schaduw hebben. De Sarcococca hookeriana, een kleine struik met een natuurlijke groeiwijze, zal u belonen met de heerlijke geur van zijn kleine witte bloempjes die tussen december en maart bloeien en vindt zijn plaats op de voorgrond. Meer op de achtergrond zal de prachtige en onbekende Stachyurus praecox u verbazen met zijn lange trossen kleine gele klokjes die tegelijkertijd met de bloemen van uw camelia verschijnen. Als bladverliezende plant krijgt zijn loof prachtige herfstkleuren die uw decor opvrolijken. Op de achtergrond van de border kunt u een of twee exemplaren van Hamamelis, of toverhazelaar, plaatsen, met zijn winterbloei in eigenaardige uitgerekte gele, rode of oranje draden.