Camellia grijsii - Japanse camelia

De Camellia grijsii is een krachtige, opgaande struik met een opvallend rijke en geurende winterbloei. Hij produceert een overvloed aan kleine witte bloemen met een geel hart, die prachtig afsteken tegen het bijzondere blad. Dit blad is donkergroen, bijna zwart getint, met een glanzende, gelobde structuur. Deze botanische Chinese soort is goed winterhard en behoudt zijn mooie loof het hele jaar door. Een echt charmante en robuuste plant, die wel een zure, kalkvrije en 's zomers vochtige bodem vereist. Absoluut het proberen waard, als solitair in de tuin of in een bloeiende haag.

Verzameld in 1861 in de Chinese provincie Fujian door De Grijs en beschreven in 1879 door de botanicus Hance, komt Camellia grijsii wijdverspreid voor in het centrale en oostelijke deel van China, in de provincies Fujian, Hubei, Yunnan en Sichuan. Hij is verwant aan Camellia sasanqua (de herfstcamellia) en ook aan Camellia yuhsienensis, een van de ouders van de beroemde cultivar 'Yume'. Net als alle camellia's (waaronder de theeplant) behoort hij tot de Theaceae-familie.

Deze dichtvertakte, bossige maar opgaande, bijna zuilvormige struik bereikt gemiddeld 1,20 m hoogte bij een breedte van 80 cm op 10-jarige leeftijd, maar kan uiteindelijk tot 3 m hoog en 1,50 m breed worden. De groei in de hoogte is de eerste jaren vrij snel, maar vertraagt daarna. De bloei is in de winter, meestal beginnend in december en eindigend begin maart. Hij is opmerkelijk rijk. De bloemen komen in grote aantallen uit, gegroepeerd in trossen in de bladoksels aan het uiteinde van de twijgen. Elke bloem is ongeveer 5 à 6 cm in diameter en bestaat uit zuiver witte, tweelobbige bloemblaadjes die wat speels rond een krans van gele meeldraden zijn gerangschikt. De geur is meer of minder sterk, afhankelijk van de plant. Het dichte, wintergroene blad bestaat uit dikke, leerachtige, donkere, sterk generfde, ovale en toegespitste bladeren met een fijn gezaagde rand. Ze zijn ongeveer 6 cm lang en 3 cm breed.

Camellia grijsii gedijt, net als alle camellia's, het beste in een gematigd, vochtig klimaat beter dan in koude streken, waar zijn winterhardheid soms tekortschiet en de bloei kan worden verwoest door strenge vorst. Overal waar de winter niet te streng is, kunt u hem in de tuin planten als solitair, of combineren met andere zuurminnende planten (Rhododendron, azalea's, Hydrangea, Hamamelis) in een bloeiende haag. Zijn wilde uitstraling en de delicate bloei zijn prachtig in een natuurlijke of romantische tuin, bijvoorbeeld samen met een Chimonanthus praecox. U kunt ook de voet van de plant laten begroeien met herfstbollen, zoals herfsttijloos of napolitaanse cyclamen. In zeer koude streken doet hij het goed in een pot op het balkon of terras, zodat u hem tijdens de bloeiperiode naar een vorstvrije serre of koude kas kunt verplaatsen.