Juniperus communis Hornibrookii - Jeneverbes

De Juniperus communis 'Hornibrookii' is een krachtige, kruipende jeneverbes die een enigszins ruig tapijt vormt. De fijne, stekelige twijgen zijn bedekt met dicht, grijsgroen blad aan de bovenkant en zilvergrijs blauw aan de onderkant, het hele jaar door. Deze extreem winterharde en langzaam groeiende conifeer is een robuuste bodembedekker, ideaal voor het opvullen van een grote talud, muur of rotstuin. Hij is perfect aangepast aan moeilijke omstandigheden. Hij past zich aan aan alle standplaatsen, van volle zon tot schaduw in een warm klimaat, en stelt prijs op goed gedraineerde grond, zelfs arme, tijdelijk droge en kalkhoudende grond.

De Juniperus communis is een wintergroene en stekelige conifeer die behoort tot de cipresfamilie (Cupressaceae), waartoe ook soorten als cipressen en schijncypressen behoren. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Europa, Noord-Amerika en Klein-Azië. In zijn natuurlijke omgeving heeft hij een nogal variabele groeiwijze, kegelvormig of breeduitgroeiend tot kruipend, en kan hij 6 m hoog en 3 tot 4,5 m breed worden. Deze soort houdt van arme, zandige en/of kalkhoudende grond en is niet bang voor droge omstandigheden.

De jeneverbes 'Hornibrookii', afkomstig van deze soort, werd ontdekt in het westen van Ierland door de heer Hornibrook, vóór 1923. Zijn uitzonderlijke kwaliteiten hebben ertoe geleid dat hij zich heeft verspreid in vele tuinen, in de meeste klimaten. Na 10 jaar vormt hij een kruipende struik met een zeer brede groeiwijze, die 35 cm hoog wordt met een breedte van 1 m tot 1,50 m. Hij groeit langzaam als hij jong is, met een tempo van 2 cm in hoogte en 5 cm in breedte per jaar. De groei versnelt een beetje naarmate hij ouder wordt. Een volwassen exemplaar wordt ongeveer 40 tot 60 cm hoog met een diameter van 2 tot 3 m. Zijn vrij slanke twijgen, die in dichte lagen boven elkaar liggen, staan licht omhoog aan hun uiteinden. Ze dragen jeugdige, naaldvormige, dicht opeenstaande bladeren van 5 tot 6 mm lang, die stekelig, grijsgroen aan de bovenkant zijn en aan de onderkant een band hebben van blauwachtige, zilverwitte huidmondjes. Zijn kleine bladeren geven bij wrijving een harsachtige, aromatische geur af. De vruchten worden gedragen door de vrouwelijke planten. Het zijn geschubde bessen die kegels worden genoemd; ze zijn bruinzwart en rijk aan etherische olie met vele therapeutische eigenschappen. Jeneverbessen hebben een oppervlakkig wortelstelsel, waardoor ze kwetsbaar zijn voor harde wind en moeilijk te combineren zijn met vaste planten.

De kruipende jeneverbes 'Hornibrookii' is een buitengewone conifeer, zeer sober, die ruimte verovert in de moeilijkste zones van de tuin. Je kunt hem zonder aarzeling toepassen op een grote talud, tussen rotsen, bovenop een muur of muurtje of in de buurt van een zwembad, omdat hij goed past bij geometrische lijnen en stenen constructies. Je kunt hem ook installeren in de buurt van een wateraftappunt, uitlopend over een rotsachtige helling. De echte grafische kwaliteiten van coniferen komen van nature naar voren in het ontwerp van een eigentijdse tuin, die de voorkeur geeft aan de esthetiek van vormen, silhouetten en texturen boven een opeenvolging van bloei. Deze planten met hun geruststellende permanentie geven structuur aan een border, markeren paden, omzomen het terras en kunnen gemakkelijk de sterke aanwezigheid van gesnoeide buxus of hulst vervangen. Ze combineren goed met mahonia's, of met losse siergrassen met een zeer complementair karakter. Het gaat erom te spelen met volumes en kleuren.