Gewone rolklaver - Lotus corniculatus (zaad)

De Gewone rolklaver, in het Latijn Lotus corniculatus, hoort bij die bescheiden bloemen die vroeger als groenbemester of als veevoer werden gebruikt, maar die ook een plek in de siertuin verdienen waar ze bestuivers aantrekken en bijen voeden. Het is een vaste plant (halfheester) met klaverachtig blad, wintergroen in een mild klimaat, en mooie, goudgele erwtenbloemen in trossen, van het voorjaar tot het einde van de zomer. Droogtebestendig, winterhard en zuinig, hij vraagt om volle zon, maar stelt weinig eisen aan alle droge tot vochtige grondsoorten, zelfs aan compacte en kalkhoudende. Je kunt hem in de rotstuin plaatsen, bovenop een muurtje, in een bloeiende weide...

De Lotus corniculatus behoort tot de familie van de Fabaceae. Het is een kosmopolitische plant die je aantreft in weilanden, bossen, velden en heuvels, in heel Frankrijk en Corsica. Afhankelijk van de regio wordt hij Gehoornde klaver, Pois joli, Pied-de-poule of Cornette genoemd. Het is een vaste plant met een houtige basis die zich ontwikkelt tot een dichte, bodembedekkende pol, met een halfkruipende groeiwijze, van 10 tot 15 cm hoogte, en zich uitspreidend over minimaal 30 cm. De bloei is bijzonder lang en helder, drachtrijk, tot groot genoegen van zowel bijen als tuiniers van mei-juni tot september-oktober. De erwtenbloemen volgen elkaar op, gekield, gekleurd van intens geel tot kopergeel als de plant op hoogte groeit. Ze zijn verenigd in kleine trossen. Het loof, half wintergroen tot wintergroen, bestaat uit kleine blaadjes, met 5 ronde deelblaadjes in een mooi helder groen. Net als bij klaver hebben deze blaadjes een bijzondere opstelling: ze zijn gerangschikt langs volle of nauwelijks holle stengels, liggend of opstijgend. Na de bloei volgt de vorming van cilindrische en langwerpige peulen, die eindigen in een klein snaveltje (een soort hoorn) wat de plant zijn naam heeft gegeven. Bij rijpheid schieten ze de zaaden weg. De lege, droge peul doet denken aan een kippenpoot. Deze plant heeft een uitgebreid en diep wortelstelsel, waardoor hij de bodem waarin hij groeit kan stabiliseren. Hij herbergt ook de eitjes van een dozijn soorten vlinders, waaronder de bedreigde blauwtjes.

De gewone rolklaver is een plant voor de volle zon. Plaats hem in de rotstuin, langs een pad in het grind, op een talud, in een naturalistische border met niet te hoge planten die hem anders zouden verdringen: wikkes, rode klaver, bernagie, esparcette... Deze rolklaver werd vroeger gebruikt om een gele kleurstof te produceren. Hij wordt gebruikt als groenbemester, omdat zijn wortels, net als die van veel vlinderbloemigen, stikstof binden. De gewone rolklaver blijkt in hoge doses en bij regelmatige consumptie giftig voor de mens: het gebruik in de fytotherapie moet absoluut onder begeleiding van een arts gebeuren.

Groenbemesters worden gezaaid op onbebouwde percelen of op tussenpercelen, tussen de rijen groenten. Ze worden vernietigd, hetzij natuurlijk door de vorst, hetzij door maaien voor de zaadvorming. Eenmaal vernietigd, kunnen ze ter plaatse worden gelaten als grondbedekking, of worden versnipperd en ingewerkt in de bovenste grondlagen, of worden opgeraapt en aan de compost toegevoegd.