Morgenster - Tragopogon pratensis

De Weide-salsify, in het Latijn Tragopogon pratensis, is een tweejarige plant die veel voorkomt in hooilanden en in heel Frankrijk te vinden is. Vroeger at men zijn lange, eetbare wortel na het koken. Gewoonlijk Geitenbaard genoemd, behoort het tot de vergeten groenten, omdat zijn neven de gekweekte salsify en vooral de schorseneer met zwarte wortel hem grotendeels hebben verdrongen in de voedselteelt. De wortel van de weide-salsify wordt gekookt gegeten, bijvoorbeeld gratiné, in plakjes met mayonaise, in een bechamelsaus of als bijgerecht bij vlees of vis. Je plant hem in het voorjaar voor een oogst in het najaar.

De Weide-salsify behoort tot de familie van de Asteraceae. Het is een wilde plantensoort die wijdverspreid is in heel Europa en Klein-Azië. Het is niet ongewoon om hem tegen te komen in weilanden en velden waar hij zonder hulp en zonder onderhoud groeit. De plant kan een hoogte bereiken van 80 cm, gemiddeld 60 cm. In het eerste jaar produceert hij bladeren en slaat hij reserves op in zijn wortel. Hij bloeit in het tweede jaar en sterft dan af. Zijn bladeren lijken een beetje op die van prei, ze zijn smal en lopen uit in een puntige, gedraaide top. Deze bladeren bevatten een wit, melkachtig sap, waardoor je deze salsify niet kunt verwarren met andere wilde planten. De bloei, die van mei tot juli plaatsvindt afhankelijk van de regio, heeft de vorm van kleine bloemhoofdjes omgeven door lange groene schutbladeren, met goudgele bloemen. De bloemen gaan alleen 's ochtends open, in de zon. Na bestuiving ontstaan karakteristieke vruchten genaamd nootjes, met een vruchtpluis erop, die een witte pluizenbol vormen die lijkt op die van een paardenbloem. De wind verspreidt de zaden die zich gemakkelijk uitzaaien.

De weide-salsify wordt in het wild soms geparasiteerd. Hij kan vatbaar zijn voor de steenkoolziekte en een kleine vlieg kan eitjes in zijn wortel leggen, die dan oneetbaar wordt.

De wortel van de salsify heeft een licht zoete smaak, die vaag doet denken aan die van een artisjok, die je dus met plezier in de tuin zult hebben om hem vers geoogst te kunnen proeven. Hij kan op veel manieren worden bereid: kinderen vinden hem meestal lekker met bechamelsaus, maar je kunt hem ook heel goed koud eten, met een saus op basis van crème fraîche. Zijn jonge bladeren kunnen ook gegeten worden, ze zijn uitstekend vers in salade. De bloemknoppen worden geplukt wanneer ze mals en nog goed gesloten zijn; ze zijn heerlijk rauw of gekookt zoals asperges.

Salsify is een zeer goede bron van vezels en mineralen, het bevat inuline, een niet-verteerbare suiker, en de calorische waarde is laag.

In de tuin gedijt de weide-salsify op een zonnige plek in vrij rijke, diepe en goed losgemaakte grond, zelfs kalkhoudend.

Oogst van de wortels: deze vindt meestal in het najaar plaats, naar behoefte (ze blijven in de grond bewaard) door ze met een spade uit te graven. Ze moeten aan het einde van het eerste jaar worden geoogst, voordat de plant zijn bloemstengel ontwikkelt.

Bewaring: Salsify blijft enkele dagen vers in de koelkast, verpakt in keukenpapier. Ze kunnen worden ingevroren na enkele minuten te zijn geblancheerd in kokend water. Ze kunnen ook enkele maanden in een kelder worden bewaard, begraven in zand.

De tuiniertip: voer regelmatig schoffelbeurten uit en knip de bloemstengels af zodra ze verschijnen.