Reuzenpompoen Gele Reuzen

De Pompoen Gele Reuzen, ook bekend als Gele Reuzenpompoen, is een kruipende, zeer krachtige variëteit van Duitse herkomst, die grote geeloranje vruchten produceert van 30 tot 60 kg gemiddeld, maar die wel 150 kg kunnen bereiken. Het vruchtvlees is eetbaar maar wordt vezelig en sponsachtig.

Pompoenen, kalebassen en reuzenpompoenen behoren tot de familie van de Cucurbitaceae en de soort Cucurbita maxima. Deze eenjarige kruidachtige plant heeft lange, krachtige, kruipende of zelfs klimmende stengels met behulp van stevige ranken. Elke plant heeft aparte mannelijke en vrouwelijke bloemen; we noemen dit eenhuizig. Het zijn de vrouwelijke bloemen die na bestuiving met het stuifmeel van de mannelijke bloemen de vruchten zullen vormen.

Ze komen voor in vele vormen en kleuren, van grote geribde oranje of rode vruchten met oranje vruchtvlees, tot langwerpige vormen, peervormen of 'tulband'-vormen. Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid-Amerika, zou deze soort in de 16e of 17e eeuw in Europa zijn geïntroduceerd, net als zijn verwanten, andere soorten van het geslacht Cucurbita. Ten onrechte worden ze vaak 'pompoenen' genoemd, terwijl die tot een andere soort behoren, Cucurbita pepo, met vezelig vruchtvlees en een harde, vezelige steel. De pompoen daarentegen heeft zoet, smaakvol en minder vezelig vruchtvlees met een zachte, sponsachtige steel.

Pompoenen zijn rijk aan vitamines en sporenelementen, bevatten weinig calorieën, zijn rijk aan kalium en hebben antioxiderende eigenschappen.

Oogst en bewaring

Oogst de pompoenen zo laat mogelijk, maar zonder het risico te lopen op de eerste nachtvorst. Houd dan de steel zo groot mogelijk en bewaar ze in een ruimte met gematigde temperatuur (10 tot 15°C). Zo kunt u ze enkele maanden tot een jaar bewaren, zorg ervoor dat ze elkaar niet raken.

De handige tuiniertips

U kunt de stengels op de knopen ingraven om extra doorworteling te stimuleren.

Om ruimte te besparen en uw vruchten te beschermen tegen rot, kunt u pompoenen op steunen telen, zoals op een draadgaas of stevige rekken.

Tijdens de rijping van de vruchten kunt u bijvoorbeeld een dakpan of een baksteen tussen de grond en de vrucht leggen om deze te isoleren en vroegtijdig rotten te beperken. Een dikke laag grondbedekking werkt ook goed.