Paprika Quadrato d'Asti Giallo

De Paprika Quadrato d'Asti Giallo, een grote, zoete vierkante paprika, is een halfvroege variëteit. De grote vruchten zijn kubusvormig, ongeveer 15 cm lang en 15 cm breed. Het vruchtvlees is dik en de smaak is zeer zoet. De donkergroene vruchten kleuren bij rijping rood. Zaai van februari tot april. Oogst van juli tot oktober.

We maken gewoonlijk onderscheid tussen paprika's en pepers. Paprika is de benaming voor een peper zonder of met bijna geen capsaïcine. Beide kunnen worden verwerkt tot puree of confit, als bijgerecht of als hoofdgerecht. De peper wordt wereldwijd zo veel gebruikt dat 'pittig gerecht' synoniem is geworden voor 'gerecht met peper', ondanks het grote aantal kruiden met uiteenlopende smaken.
De peper is een specerij die, net als zijn zeer nauwe verwant de paprika, tot de nachtschadefamilie (Solanaceae) behoort. Archeologische vondsten bewijzen dat de peper al werd gegeten door de Inca's in 7500 voor Christus en dat hij al vanaf 3000 voor Christus werd verbouwd. De peperplant is een vaste plant in een tropisch klimaat en wordt in onze streken als eenjarige gekweekt, tenzij hij in een pot staat zodat hij tijdens het koude seizoen warm kan worden overwinterd. De plant produceert kleine bloemen, wit of paars, met helmknoppen of zaden van verschillende kleuren, afhankelijk van de soort.

Ontdekt door de Spanjaarden in de 16e eeuw, verspreidde het gebruik ervan zich snel over de hele wereld. Alle werelddelen hebben het opgenomen in hun culinaire traditie, tot het punt dat men zou denken dat de Indiase, Indonesische of Afrikaanse keuken de peper altijd al heeft gebruikt. Ze zijn allemaal veroverd door deze felrode vrucht die 'bijt als je erin bijt'; een eigenschap die hem de naam Capsicum heeft opgeleverd. Er zijn vijf hoofdsoorten, vaak onder meer herkenbaar aan de kleur van hun bloei. Ze vormen een struik met een opgaande groeiwijze en lancetvormige bladeren en produceren kleine bloemen die holle vruchten worden met daarin de zaden, waarvan de kleur varieert per ras.
De peper is van nature rijk aan vitamine C, ongeveer twee keer zoveel als citroenen of sinaasappels. Dit is een zeer vluchtige stof waarvan het gehalte aanzienlijk afneemt naarmate de peper droogt. Het wordt nog schaarser wanneer het tot poeder wordt vermalen. Het is ook zeer rijk aan vitamine A, een stabielere vitamine waarvan het gehalte juist toeneemt naarmate de vrucht droogt.

De peper staat er vooral om bekend een alkaloïde te bevatten zonder smaak of geur maar die extreem krachtig is: capsaïcine, waarvan de sterkte gewoonlijk wordt gemeten met de schaal van Scoville. Deze schaal heeft 11 niveaus: neutraal, mild, warm, pittig, heet, sterk, vurig, brandend, gloeiend heet, vulkanisch en explosief. Smaak en sterkte van de peper zijn twee volledig onafhankelijke begrippen. De sterkte, gemeten door de Scoville-schaal, activeert niet de smaakpapillen maar de warmtereceptoren in de huid of slijmvliezen en veroorzaakt een heftig branderig gevoel. Het capsaïcinegehalte maakt het onderscheid tussen peper en paprika. Studies hebben aangetoond dat sterke pepers in gerechten ook als bacteriedodend middel werken. Natuurlijk ontwikkelen peperplanten zonder natuurlijke vijanden maar weinig capsaïcine in hun vruchten. Planten die echter worden blootgesteld aan veel vijanden van allerlei aard, produceren vruchten die rijk zijn aan deze stof. Het is dus een effectief verdedigingsmiddel voor de plant.

De oogst: het juiste moment om te oogsten wordt bepaald door de kleur van de rijpe variëteit, maar ook door de aroma's. Sommige rassen ontwikkelen een vrucht met een betoverend aroma dat bij rijpheid verdwijnt. Andere zijn heerlijk om nog groen te eten, terwijl weer andere alleen geschikt zijn als ze volledig rijp zijn. Oogst ze met een mesje of met de hand, naar behoefte, en zorg dat u ongeveer één tot twee centimeter van het steeltje laat zitten. Weet ook dat paprika's na het plukken nog verder rijpen.

De bewaring: paprika's zijn enkele dagen houdbaar in de groentelade van de koelkast. Afhankelijk van de hoeveelheid van uw oogst, zult u ze waarschijnlijk wat langer willen bewaren. Er zijn verschillende methoden: allereerst het drogen, wat op verschillende manieren kan: in de zon door de pepers in de lengte door te snijden. Binnenshuis aan de lucht drogen is alleen mogelijk als de omstandigheden droog genoeg zijn, anders worden de vruchten zacht. Het kan ook met hele vruchten in de oven op het rooster op lage temperatuur (ongeveer 50°C) gedurende enkele uren.
U kunt ook kiezen voor een methode waarbij de paprika vers blijft. U kunt hem dan marineren in olie met kruiden, in azijn op pickles-manier, of tot puree verwerken. Voor deze laatste methoden zijn er talloze recepten. Als laatste redmiddel kunt u uw paprika's ook invriezen. Was en droog ze in alle gevallen zorgvuldig af.

De tuintip van de expert: Om spintmijten te bestrijden, plant u radijsjes in de buurt.

.