Stampeul Sugar Lace

De Kapucijnererwt Sugar Lace is een variëteit van knapperige suikererwt (sugar snap) die lichtgroene peulen geeft zonder draad en zonder perkamentachtig vlies, gevuld met zoete en smaakvolle erwten. Alles is eetbaar aan de suikererwt! De dwergplanten worden 75 cm hoog en produceren minder blad dan klassieke rassen, zodat de plant al haar energie steekt in de productie van peulen, wat zorgt voor een bijzonder hoge opbrengst! Een ander voordeel: de mooie witte bloemen van Sugar Lace vallen niet uit dankzij hun betere weerstand tegen hitte. Zaai dit prachtige ras van maart tot juni om het te oogsten van juni tot augustus.

De Erwt is een eenjarige groenteplant die behoort tot de familie van de Fabaceae (voorheen Vlinderbloemigen) en heeft haar oorsprong in het Nabije Oosten. Het is een van de oudste groenten die in Europa en Azië wordt geteeld. Erwt werd lange tijd gedroogd en gekookt gegeten; de consumptie van verse erwten is vrij recent.

Er bestaan zeer veel rassen Erwt: dwerg- of klimmende (stok)rassen die peulen produceren gevuld met ronde, gladde of gerimpelde korrels. Ze worden gekookt na het doppen, omdat het perkamentachtige vlies waarin ze zitten niet eetbaar is. Alleen Kapucijnererwten (met platte, knapperige en boterachtige peulen) worden in hun geheel gegeten.

Over het algemeen zijn stokerwten productiever, maar ze zijn minder vroeg en vereisen het plaatsen van een steunstructuur van 1,5 tot 2 meter hoog waar ze tegenop kunnen klimmen. De oogst is eenvoudig. Dwerg- of halfdwergerwten hebben genoeg aan enkele vertakte takken (van 50 cm tot 1 meter) als steun. Sommige recente rassen, waarvan het loof grotendeels is vervangen door ranken, kunnen zichzelf dragen, waardoor het plaatsen van stokken optioneel is.

Erwten met gladde korrels zijn bestand tegen voorjaarskou. Het zijn zeer vroege of vroege rassen die bijvoorbeeld heel vroeg onder een vliesdoek kunnen worden gezaaid, maar ze houden niet van overmatige hitte.

Voor zaaien in het late voorjaar en de vroege zomer gebruikt men rassen met gerimpelde korrels die zoeter van smaak zijn; ze verdragen hitte beter en geven een langere oogstperiode.

Erwt is een zeer gewaardeerde voorjaarsgroente, maar door de rassen zorgvuldig te kiezen, kan er over een lange periode worden geoogst, van juni tot september.

In de keuken kan Erwt rauw worden gegeten, maar wordt traditioneel gekookt als bijgerecht bij vlees en vis of voor de bereiding van heerlijke soepen. Het is een vrij calorierijke groente omdat hij rijk is aan koolhydraten; hij bevat veel vezels, ijzer en vitamine C en B9.

Erwt houdt van een gematigd en vochtig klimaat, maar heeft een hekel aan extreme weersomstandigheden zoals sterke hitte, vorst, en een tekort of teveel aan water. Dit verzwakt de plant en maakt hem gevoelig voor meeldauw en de bladroller, een kleine rups die de zaden aanvreet.

Oogst: afhankelijk van het ras worden erwten tussen tweeëneenhalf en vier maanden na het zaaien geoogst. De pluk moet regelmatig gebeuren en plaatsvinden wanneer je, door met de vinger te drukken, voelt dat de peulen goed gevuld zijn. Wacht niet te lang... erwten hebben de neiging harder te worden naarmate ze ouder worden!

Bewaring: verse erwten kunnen, ongedopt, in de groentelade van de koelkast worden bewaard. Ze zijn perfect in te vriezen na een kort blancheren in kokend water.

De tuiniertip: erwten hebben, net als alle Vlinderbloemigen, de eigenschap om atmosferische stikstof in de bodem vast te leggen; ze spelen een beetje de rol van groenbemester. Deze stikstoftoevoer is gunstig voor zowel de planten die in de buurt staan als voor de planten die daarna worden geplant, volgens het principe van vruchtwisseling.