Hoge erwt Koning van de conserven - Vilmorin

De Erwt 'Koning der Conserven' is een ras van doperwt met lange stokken en ronde zaden. Oogst hem van april tot juli en maak met zijn fijne, ronde groene korrels heerlijke groente-achar. Dit zeer productieve ras met uitstekende smaak is, zoals de naam al zegt, uitstekend geschikt voor invriezen en inmaken. Denk er ook aan om tijdig te steunen, want de planten van de 'Koning der Conserven' groeien snel tot 1,50 à 2 meter hoog. Zaai in het voorjaar van februari tot april of in het najaar van oktober tot november.

De erwt is een eenjarige groenteplant die behoort tot de familie van de Fabaceae (voorheen Leguminosae) en een zeer oude herkomst heeft in het Nabije Oosten. Het is een van de oudste groenten die in Europa en Azië wordt geteeld. Hij werd lange tijd gedroogd en gekneusd gegeten voordat hij werd gekookt; de consumptie van verse erwten is vrij recent.

Er bestaan zeer veel rassen erwten: laagblijvende of klimmende (stok)rassen die peulen produceren gevuld met ronde, gladde of gerimpelde korrels. Ze worden gekookt nadat ze zijn gedopt, omdat de perkamentachtige peul waarin ze zitten niet eetbaar is. Alleen sugarsnaps (met platte, knapperige peulen) en peultjes worden in hun geheel gegeten.

Over het algemeen zijn stokerwten productiever, maar ze zijn minder vroeg en vereisen het plaatsen van een struktuur van 1,5 tot 2 meter hoog waar ze tegenop kunnen klimmen. De oogst is gemakkelijk. Laagblijvende of halfhoge erwten hebben genoeg aan wat vertakte takken (van 50 cm tot 1 meter) als steun. Sommige recente rassen, waarvan het loof grotendeels is vervangen door ranken, houden zichzelf staand; het plaatsen van stokken is dan optioneel.

Erwten met gladde zaden zijn bestand tegen de voorjaarskou. Het zijn zeer vroege of vroege rassen die bijvoorbeeld erg vroeg onder een vliesdoek kunnen worden gezaaid, maar ze houden niet van overmatige hitte.

Voor zaaien in het late voorjaar en de vroege zomer gebruikt men rassen met gerimpelde zaden en een zoetere smaak; deze verdragen de hitte beter en geven een langere oogstperiode.

De erwt is een zeer gewaardeerde voorjaarsgroente, maar door verstandige raskeuze kan hij over een lange periode worden geoogst, van juni tot september.

In de keuken kan de erwt rauw worden gegeten, maar traditioneel wordt hij gekookt als bijgerecht bij vlees en vis of voor de bereiding van heerlijke soepen. Het is een vrij calorierijke groente omdat hij rijk is aan koolhydraaten, hij bevat veel vezels, ijzer en vitamine C en B9.

De erwt houdt van een gematigd en vochtig klimaat, maar vreest extreme weersomstandigheden zoals grote hitte, vorst, en een tekort of teveel aan water, wat hem verzwakt en vatbaar maakt voor meeldauw en de bladroller, een kleine rups die de zaden aantast.

Oogst: afhankelijk van het ras worden erwten tussen de tweeëneenhalve en vier maanden na het zaaien geoogst. De pluk moet regelmatig gebeuren en plaatsvinden wanneer je, door met de vinger druk uit te oefenen, voelt dat de peulen goed gevuld zijn. Wacht niet te lang... erwten hebben de neiging hard te worden als ze ouder worden!

Bewaring: verse erwten kunnen, ongedopt, in de groentelade van de koelkast worden bewaard. Ze zijn perfect in te vriezen na kort blancheren in kokend water.

De tuiniertip: erwten hebben, zoals alle Fabaceae, de eigenschap om atmosferische stikstof in de bodem vast te leggen; ze spelen een beetje de rol van groenbemester. Deze stikstoftoevoer is gunstig voor zowel de planten die in de buurt staan als voor de planten die daarna worden geplant, volgens het principe van vruchtwisseling.