Doperwt Wonder van Kelvedon - Vilmorin

De Erwt 'Wonder van Kelvedon' is een ras van lage doperwt met gerimpelde zaden die rechte peulen produceert met 6 tot 8 lichtgroene erwten. Ze zijn half lang tot lang, met een gekromde punt. Dit Engelse ras, geselecteerd in 1925, vormt twee peulen per knoop en is zeer goed bestand tegen hitte. De planten worden ongeveer 60 cm hoog en hebben geen steun nodig. Deze zeer zoete wondererwt kan worden geoogst van juni tot augustus na zaaien van maart tot juni.

De erwt is een eenjarige groenteplant die behoort tot de familie Fabaceae (voorheen Leguminosae) en heeft een zeer oude herkomst uit het Nabije Oosten. Het is een van de oudste groenten die in Europa en Azië wordt geteeld. Het werd lange tijd gedroogd en gespleten gegeten voordat het werd gekookt; de consumptie van verse erwten is vrij recent.

Er zijn zeer veel rassen erwten: lage of klimmende (stok)rassen die peulen produceren gevuld met ronde, gladde of gerimpelde zaden. Ze worden gekookt nadat ze zijn gedopt, omdat de perkamentachtige peul waarin ze zitten niet eetbaar is. Alleen sugarsnaps (met platte, knapperige peulen) en peultjes worden in hun geheel gegeten.

Over het algemeen zijn stokerwten productiever, maar ze zijn minder vroeg en vereisen het plaatsen van een steunstructuur van 1,5 tot 2 meter hoog waar ze tegenop kunnen klimmen. De oogst is gemakkelijk. Lage of halfhoge erwten hebben genoeg aan wat vertakte takken (van 50 cm tot 1 meter) als steun. Sommige recente rassen, waarvan het loof grotendeels is vervangen door ranken, kunnen zichzelf dragen; het plaatsen van stokken is dan optioneel.

Erwten met gladde zaden zijn bestand tegen voorjaarskou. Dit zijn zeer vroege of vroege rassen die bijvoorbeeld zeer vroeg onder een vliesdoek kunnen worden gezaaid, maar ze houden niet van overmatige hitte.

Voor zaaien in het late voorjaar en de vroege zomer gebruikt men rassen met gerimpelde zaden, die zoeter van smaak zijn, beter tegen hitte kunnen en een langere oogstperiode geven.

De erwt is een zeer gewaardeerde voorjaarsgroente, maar door verstandige raskeuze kan hij over een lange periode worden geoogst, van juni tot september.

In de keuken kan de erwt rauw worden gegeten, maar traditioneel wordt hij gekookt als bijgerecht bij vlees en vis of voor de bereiding van heerlijke soepen. Het is een vrij calorierijke groente omdat hij rijk is aan koolhydraten; hij bevat veel vezels, ijzer en vitamine C en B9.

De erwt houdt van een gematigd en vochtig klimaat, maar vreest extreme weersomstandigheden zoals sterke hitte, vorst, en een tekort of teveel aan water, wat hem verzwakt en gevoelig maakt voor meeldauw en de bladroller, een kleine rups die de zaden aanvreet.

Oogst: afhankelijk van het ras kunnen erwten worden geoogst tussen tweeëneenhalf en vier maanden na het zaaien. De pluk moet regelmatig plaatsvinden en gebeuren wanneer je, door met de vinger te drukken, voelt dat de peulen goed gevuld zijn. Wacht niet te lang... erwten hebben de neiging harder te worden naarmate ze ouder worden!

Bewaring: verse erwten kunnen, ongedopt, in de groentelade van de koelkast worden bewaard. Ze zijn perfect in te vriezen na een kort blancheren in kokend water.

De tuiniers tip: erwten hebben, zoals alle Fabaceae, het vermogen om atmosferische stikstof in de bodem vast te leggen; ze spelen een beetje de rol van groenbemester. Deze stikstoftoevoer is zowel gunstig voor planten die in de buurt staan als voor planten die later worden geplant, volgens het principe van vruchtwisseling.