Doperwt Primavil - Vilmorin

De Primavil-erwt is een Vilmorin-creatie met goed gevulde, licht gebogen peulen die ronde, zachtgroene en gladde korrels bevatten. Met een uitstekende smaakkwaliteit is deze kapucijner geschikt voor alle culinaire variaties. Hij wordt vooral gewaardeerd in soepen, waar hij zijn volle smaak optimaal tot zijn recht laat komen.
Dit zeer productieve ras is bijzonder vroeg: de oogst vindt plaats vanaf april tot en met juli.

De erwt is een eenjarige groenteplant uit de familie van de Fabaceae (voorheen Vlinderbloemigen) met een zeer oude herkomst uit het Nabije Oosten. Het is een van de oudste groenten die in Europa en Azië wordt geteeld. Hij werd lange tijd gedroogd en gekapt gegeten; de consumptie van verse erwten is vrij recent.

Er bestaan zeer veel rassen erwten: lage of klimmende (stok)rassen die peulen produceren gevuld met ronde, gladde of gerimpelde korrels. Ze worden gekookt na het doppen, omdat de perkamentachtige peul waarin ze zitten niet eetbaar is. Alleen de peultjes (met platte, knapperige peulen) en sugarsnaps worden in hun geheel gegeten.

Over het algemeen zijn stokerwten productiever, maar ze zijn minder vroeg en vereisen het plaatsen van een steunstructuur van 1,5 tot 2 meter hoog waar ze tegenop kunnen klimmen. De oogst is eenvoudig. Lage of halfhoge erwten hebben genoeg aan wat vertakte takken (van 50 cm tot 1 meter) als steun. Sommige recente rassen, waarvan het loof grotendeels is vervangen door ranken, kunnen zichzelf dragen; het plaatsen van stokken is dan optioneel.

Erwten met gladde korrels zijn bestand tegen voorjaarskou. Het zijn zeer vroege of vroege rassen die bijvoorbeeld zeer vroeg onder een vliesdoek kunnen worden gezaaid, maar ze houden niet van overmatige hitte.

Voor zaaien in het late voorjaar en de vroege zomer gebruikt men rassen met gerimpelde korrels, die zoeter van smaak zijn. Deze verdragen warmte beter en geven een langere oogstperiode.

De erwt is een zeer gewaardeerde voorjaarsgroente, maar door een zorgvuldige raskeuze kan er over een lange periode worden geoogst, van juni tot september.

In de keuken kan de erwt rauw gegeten worden, maar traditioneel wordt hij gekookt als bijgerecht bij vlees en vis of voor de bereiding van heerlijke soepen. Het is een vrij calorierijke groente omdat hij rijk is aan koolhydraten. Hij bevat veel vezels, ijzer en vitamine C en B9.

De erwt houdt van een gematigd en vochtig klimaat, maar vreest extreme weersomstandigheden zoals sterke hitte, vorst, en een tekort of teveel aan water. Dit verzwakt de plant en maakt hem gevoelig voor meeldauw en de bladroller, een kleine rups die de zaden aanvreet.

Oogst: afhankelijk van het ras worden erwten tussen de tweeëneenhalve en vier maanden na het zaaien geoogst. De pluk moet regelmatig plaatsvinden op het moment dat de peulen, bij lichte druk met de vinger, goed vol aanvoelen. Wacht niet te lang... erwten hebben de neiging hard te worden als ze ouder worden!

Bewaring: verse erwten kunnen, ongedopt, in de groentelade van de koelkast worden bewaard. Ze zijn perfect in te vriezen na een kort blancheren in kokend water.

De tuintip: erwten hebben, zoals alle Vlinderbloemigen, het vermogen om stikstof uit de lucht vast te leggen in de bodem; ze werken een beetje als groenbemester. Deze stikstoftoevoer is gunstig voor zowel de planten die in de buurt staan als voor de planten die daarna worden gezet, volgens het principe van vruchtwisseling.