Doperwt Kleine Provençaalse - Ferme de Sainte Marthe

De Pois Petit Provençaal is een ras met ronde korrels, geschikt voor vroege teelt, winterhard en resistent tegen ziekten. Deze erwt wordt gekweekt voor zijn groene peulen die 5 tot 8 middelgrote korrels bevatten. Deze worden vers gegeten, gekookt op de natuurlijke manier of als bijgerecht. Zaaiperiode van oktober tot november en van februari tot april voor een oogst 4 maanden later.

De erwt is een eenjarige groenteplant die behoort tot de familie Fabaceae (voorheen Leguminosae) en heeft een zeer oude herkomst uit het Nabije Oosten. Het is een van de oudste groenten die in Europa en Azië wordt geteeld. Het werd lange tijd gedroogd en gespleten geconsumeerd voor het koken; de consumptie ervan in verse vorm is vrij recent.

Er bestaan zeer veel rassen erwten: dwerg- of klimmende (stok)rassen die peulen produceren gevuld met ronde, gladde of gerimpelde korrels. Ze worden gekookt nadat ze zijn gedopt, omdat de perkamentachtige peul waarin ze zitten niet eetbaar is. Alleen de sugarsnaps (met platte, knapperige peulen) en peultjes worden in hun geheel gegeten.

Over het algemeen zijn stokerwten productiever, maar ze zijn minder vroeg en vereisen het plaatsen van een steunstructuur van 1,5 tot 2 meter hoog waar ze tegenop kunnen klimmen. Hun oogst is gemakkelijk. Dwerg- of halfhoge erwten hebben genoeg aan enkele vertakte takken (van 50 cm tot 1 meter) als steun. Sommige recente rassen, waarvan het loof grotendeels is vervangen door ranken, kunnen zichzelf dragen; het plaatsen van stokken is dan optioneel.

Erwten met gladde korrels zijn bestand tegen voorjaarskou. Dit zijn zeer vroege of vroege rassen die bijvoorbeeld zeer vroeg onder een vliesdoek kunnen worden gezaaid, maar ze houden niet van overmatige hitte.

Voor zaaien in het late voorjaar en de vroege zomer gebruikt men rassen met gerimpelde korrels, die zoeter van smaak zijn. Deze verdragen de hitte beter en geven een langere oogstperiode.

De erwt is een zeer gewaardeerde voorjaarsgroente, maar door verstandig raskeuze kan hij over een lange periode worden geoogst, van juni tot september.

In de keuken kan de erwt rauw gegeten worden, maar traditioneel wordt hij gekookt als bijgerecht bij vlees en vis of voor de bereiding van heerlijke soepen. Het is een vrij calorierijke groente omdat hij rijk is aan koolhydraten. Hij bevat veel vezels, ijzer en vitamine C en B9.

De erwt houdt van een mild en vochtig klimaat, maar vreest extreme weersomstandigheden zoals sterke hitte, vorst, en een tekort of teveel aan water. Dit verzwakt de plant en maakt hem gevoelig voor meeldauw en de bladroller, een kleine rups die de zaden aanvreet.

Oogst: afhankelijk van het ras, kunnen erwten worden geoogst tussen tweeëneenhalf en vier maanden na het zaaien. De pluk moet regelmatig gebeuren en plaatsvinden wanneer je, door met de vinger te drukken, voelt dat de peulen goed gevuld zijn. Wacht niet te lang... erwten hebben de neiging hard te worden als ze ouder worden!

Bewaring: verse erwten kunnen, ongedopt, in de groentelade van de koelkast worden bewaard. Ze kunnen perfect worden ingevroren na ze kort te hebben geblancheerd in kokend water.

De tuiniers tip: erwten hebben, zoals alle Fabaceae, de eigenschap om atmosferische stikstof in de bodem vast te leggen; ze spelen een beetje de rol van groenbemester. Deze stikstoftoevoer is gunstig voor zowel de planten die in de buurt staan als voor de planten die daarna worden geplant, volgens het principe van vruchtwisseling.