Doperwt Douce Provence - Vilmorin

Douce Provence is een Dwergerwt afkomstig van het ras Petit Provençal. Hij heeft mooie peulen met 7 tot 9 ronde, gladde en vrij lichtgroene erwten. Zijn reputatie qua smaak is onovertroffen: zoet, mals en boterzacht, hij leent zich voor alle culinaire variaties.
Dit zeer vroege ras biedt de tuinder een uitstekende opbrengst. Als u in een streek met milde winters woont, kunt u Douce Provence al in oktober of november zaaien. In andere gevallen zaait u van februari tot april voor een oogst van april tot juli.

De erwt is een eenjarige groenteplant die behoort tot de familie van de Fabaceae (voorheen Vlinderbloemigen) en heeft een zeer oude herkomst in het Nabije Oosten. Het is een van de oudste groenten die in Europa en Azië wordt geteeld. Hij werd lange tijd gedroogd en gebroken geconsumeerd voordat hij werd gekookt; de consumptie van verse erwten is vrij recent.

Er bestaan zeer veel rassen erwten: dwerg- of klimmende (stok)rassen die peulen produceren gevuld met ronde, gladde of gerimpelde erwten. Ze worden gekookt nadat ze zijn gedopt, omdat de perkamentachtige peul waarin ze zitten niet eetbaar is. Alleen de sugarsnaps (met platte, knapperige peul) en peultjes worden in hun geheel gegeten.

Over het algemeen zijn stokerwten productiever, maar ze zijn minder vroeg en vereisen het plaatsen van een struktuur van 1,5 tot 2 meter hoog waar ze tegenop kunnen klimmen. De oogst is gemakkelijk. Dwerg- of halfhoge erwten hebben genoeg aan enkele vertakte takken (van 50 cm tot 1 meter) als steun. Sommige recente rassen, waarvan het loof grotendeels is vervangen door ranken, kunnen zichzelf dragen; het plaatsen van stokken is dan optioneel.

Erwten met gladde erwten zijn bestand tegen de voorjaarskou. Het zijn zeer vroege of vroege rassen die bijvoorbeeld zeer vroeg onder een platte bak kunnen worden gezaaid, maar ze houden niet van overmatige hitte.

Voor zaaien in het late voorjaar en de vroege zomer gebruikt men rassen met gerimpelde erwten, die zoeter van smaak zijn; zij verdragen de hitte beter en geven een langere oogstperiode.

De erwt is een zeer gewaardeerde voorjaarsgroente, maar door verstandige raskeuze kan hij over een lange periode worden geoogst, van juni tot september.

In de keuken kan de erwt rauw worden gegeten, maar traditioneel wordt hij gekookt als bijgerecht bij vlees en vis of voor de bereiding van heerlijke soepen. Het is een vrij calorierijke groente omdat hij rijk is aan koolhydraten; hij bevat veel vezels, ijzer en vitamine C en B9.

De erwt houdt van een gematigd en vochtig klimaat, maar vreest extreme weersomstandigheden zoals sterke hitte, vorst, en een tekort of teveel aan water. Dit verzwakt de plant en maakt hem gevoelig voor meeldauw en de bladroller, een kleine rups die de zaden aanvreet.

Oogst: afhankelijk van het ras worden erwten tussen de tweeëneenhalve en vier maanden na het zaaien geoogst. De pluk moet regelmatig plaatsvinden en gebeuren wanneer men bij lichte druk met de vinger voelt dat de peulen goed gevuld zijn. Wacht niet te lang... erwten hebben de neiging harder te worden naarmate ze ouder worden!

Bewaring: verse erwten kunnen, ongedopt, in de groentelade van de koelkast worden bewaard. Ze zijn perfect in te vriezen na kort blancheren in kokend water.

De tuintip: erwten hebben, net als alle Vlinderbloemigen, de eigenschap om stikstof uit de lucht vast te leggen in de bodem; ze spelen een beetje de rol van groenbemester. Deze stikstofgift is gunstig voor zowel de planten die in de buurt staan als voor de planten die daarna worden geplant, volgens het principe van vruchtwisseling.